Αρχείο κατηγορίας αντιπληροφόρηση

Μπλόκο στην έκδοση των 5 αγωνιστών – Συγκέντρωση στο Εφετείο Αθηνών

Σύγκεντρωτικό ενημερώσης /δράσεων/ λόγου για την υπόθεση στο free5.gr

Κείμενο των διωκόμενων για την πορεία No Expo

Αφίσα και Αυτοκόλλητα για τον εργατικό αγώνα στα ΑΒ Βασιλόπουλος

Εδώ και έναμισι χρόνο διεξάγετε ένας αυτοοργανωμένος, απο-τα-κάτω αγώνας με αφορμή την εκδικητική απόλυση της συναδέλφου  Ελένης Σ.  από το κατάστημα ΑΒ Χολαργού όπου δούλευε με στόχο την επαναπρόσληψη της καθώς και την εμπρακτη αντίσταση στην εργοδοτική τρομοκρατία.

Περισσότερα για την υπόθεση εδώ

Στο πλαίσιο της ταξικής αλληλεγγύης έχουν πραγματοποιηθεί πανελλαδικά  συγκεντρώσεις/αποκλεισμοί έξω απο καταστήματα ΑΒ (εδώ στο κατάστημα στην Κυψέλη/Κερκύρας)

Με αφορμή την δίκη στις 10 Δεκέμβρη η Συνέλευση Αλληλεγγύης στην απολυμένη Ελένη Σ. κυκλοφόρησε αφίσα και αυτοκόλλητα.

αυτοκόλλητα
αφίσα

Να μπλοκάρουμε την έκδοση των 5 αγωνιστών φοιτητών

Να μπλοκάρουμε την έκδοση των 5 αγωνιστών φοιτητών

Την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, μέρα γενικής απεργίας, αστυνομικοί, με συνοδεία εισαγγελέα, εισβάλουν στα σπίτια πέντε φοιτητών από την Αγία Παρασκευή και τους συλλαμβάνουν, μετά από απαίτηση του Ιταλικού κράτους, το οποίο έχει εκδώσει Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εναντίον τους. Την ίδια μέρα, στο Μιλάνο, η ιταλική αστυνομία συλλαμβάνει πέντε Ιταλούς, οι οποίοι βρίσκονται κατηγορούμενοι για την ίδια υπόθεση. Με μοναδική σαφή κατηγορία τη συμμετοχή τους στη διαδήλωση No Expo στο Μιλάνο, την 1η Μάη 2015, ζητείται από τις ελληνικές δικαστικές αρχές και εμμέσως πλην σαφώς από την κυβέρνηση να εκδώσουν τους πέντε νέους για να δικαστούν στην Ιταλία, χωρίς καν, προς το παρόν, να υπάρχει η πλήρης δικογραφία στα χέρια του συμβουλίου εφετών, το οποίο και θα αποφασίσει για την έκδοσή τους ή μη. Το μόνο στοιχείο που “παραχωρείται” είναι μια γενικόλογη κατηγορία ότι εθεάθησαν να συμμετέχουν σε επεισόδια, χωρίς να διευκρινίζεται ούτε το από ποιόν εθεάθησαν, ούτε το τί ακριβώς εθεάθησαν να κάνουν.Αυτά αφήνονται στη διακριτική ευχέρεια και την πολιτική βούληση των εφετών να κρίνουν αν είναι απαραίτητα στοιχεία για να κατηγορηθεί κάποιος ή όχι.

Νο ΕXPO – Σαν να λέμε “Φτάνει Πια!”

Τι ήταν όμως η διαδήλωση στην οποία συμμετείχαν οι 5 φοιτητές;

Το 2015, η παγκόσμια έκθεση Expo διοργανώθηκε στο Μιλάνο. Οι εκθέσεις Expo είναι παγκόσμιες εκθέσεις που διοργανώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, σε διαφορετική κάθε φορά πόλη, για να εκθειαστούν και να διαφημιστούν τα προϊόντα της βιομηχανίας και του καπιταλισμού, να κανονιστούν λογής λογής εμπορικές συμφωνίες. Με λίγα λόγια είναι άλλο ένα από τα γνωστά καπιταλιστικά πανηγύρια (λέγε με Ολυμπιάδα, Παγκόσμιο Κύπελλο, Biennale κτλ.), κατά τη διάρκεια των οποίων η σαμπάνια ρέει άφθονη, σερβιρισμένη από εθελόδουλους και απλήρωτους εθελοντές, τα αστειάκια δίνουν και παίρνουν ανάμεσα σε γούνες και χρυσαφικά, και οι νέες συνθήκες εκμετάλλευσης των “από τα κάτω” σφραγίζονται με χρυσές πένες από τη διεθνή ελίτ του καπιταλισμού. Και προφανώς, για να στηθεί όλο αυτό το πανηγύρι, δεν έλειψαν οι μίζες σε μαφιόζους και μεγαλοεργολάβους, τα οικονομικά σκάνδαλα και οι μαύρες τρύπες στον προϋπολογισμό, παράλληλα με τις άθλιες συνθήκες -συχνά απλήρωτης- εργασίας πριν και κατά τη διάρκεια της έκθεσης, τις εκτοπίσεις πληθυσμών από τις φτωχογειτονιές, τα έκτακτα μέτρα ασφαλείας κτλ. Ε, τόσο κόσμο θα υποδεχτούμε! Μην αφήσουμε τη μιζέρια και την εκμετάλλευση της καθημερινότητας να μας χαλάσει τη γιορτή!

Και μην ξεχνάμε ότι όλο αυτό το πολυέξοδο πανηγύρι, κατά τη διάρκεια του οποίου φέυγουν και μερικά εκατομμύρια δεξιά κι αριστερά έγινε στη γειτονική Ιταλία, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ψηφίζει μέτρα λιτότητας και ζητάει από τους φτωχούς να σφίξουν ακόμα περισσότερο το ζωνάρι!

Κι αν όλα αυτά θυμίζουν κάτι από Ελλάδα (Ολυμπιάδα, κρίση, μνημόνια) δεν είναι τυχαίο, λέγεται παγκόσμιος καπιταλισμός…

Απέναντι λοιπόν σε αυτήν τη φιέστα υποτίμησης των ζωών μας, ορισμένες χιλιάδες ανθρώπων από ολόκληρη την Ιταλία και από άλλες χώρες αποφάσισαν να ανταποκριθούν σε ένα πανευρωπαϊκό κάλεσμα αγωνιστών από το Μιλάνο, και να ενώσουν τις φωνές τους και τις πρακτικές τους σε ένα συλλογικό “Φτάνει Πια!”, αρκετά με την εκμετάλλευση! Καλέστηκε λοιπόν μία αντισυγκέντρωση τη μέρα των εγκαινίων της Expo, η οποία ονομάστηκε No Expo και στηρίχθηκε από το σύνολο των πολιτικών κινημάτων και εργατικών φορέων στο πλαίσιο της διαδήλωσης για την 1η Μάη. Όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες συγκεντρώσεις, διαφορετικές λογικές και πρακτικές συνυπάρχουν και διαμορφώνουν ένα πολύμορφο κίνημα κοινωνικής αντίστασης.

Μα καλά, τί δουλειά είχαν εκεί 5 Αγιοπαρασκευιώτες;

Οι 5 κατηγορούμενοι φοιτητές συμμετέχουν στο ελληνικό φοιτητικό κίνημα, δραστηριοποιούνται στις συνελεύσεις των γειτονιών τους και έχουν πάρει μέρος σε ορισμένους από τους πολλούς εργατικούς/ταξικούς αγώνες που ξέσπασαν στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Με λίγα λόγια, είναι κάποιοι από τους χιλιάδες που κατέβηκαν τους δρόμους τα τελευταία χρόνια για να αγωνιστούν για την αξιοπρέπεια τους και την κοινωνική αλληλεγγύη. Είναι μία σταγόνα στο ωκεανό των εκατομμυρίων ανθρώπων που αντιστέκονται, είτε οργανωμένα είτε σπασμωδικά, στην εκμετάλλευση και την υποτίμηση των ζωών τους, στην καθημερινή βία της εξουσίας, που φτάνει μέχρι τις ωμές δολοφονίες (είτε ως εργατικά ατυχήματα είτε ως εν ψυχρώ εκτελέσεις από τους μπάτσους), στην Ελλάδα, την Αργεντινή, την Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Βοσνία, την Τουρκία, το Μεξικό, τη Βραζιλία και αλλού.

Όντας στην Ιταλία, οι 5 πολιτικά ενεργοί φοιτητές ήταν φυσικό να συμμετέχουν στη διαδήλωση που εναντιωνόταν στα σχέδια των από πάνω. Την επομένη της διαδήλωσης, στα πλαίσια μαζικών προσαγωγών στο σωρό, προσάγονται από μία καφετέρια με κριτήριο την έξοδό τους από κατειλημμένο κοινωνικό χώρο. Στη συνέχεια αναγκάζονται σε βίαιη λήψη αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού (DNA), χωρίς παρουσία διερμηνέα. Μετά από πολύωρη κράτηση και χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, αφήνονται.

Κι όσο ξυπνάν οι από κάτω, τρέμουν οι από πάνω

Απέναντι στις γενικευμένες αντιστάσεις των από κάτω, οι κρατικοί μηχανισμοί δε μένουν προφανώς απαθείς, αλλά θωρακίζονται σε όλα τα επίπεδα. Από τη μία επιτίθενται ακόμα περισσότερο στα εργασιακά δικαιώματα και σε ό,τι μπορεί να εξασφαλίσει μία αξιοπρεπή ζωή, ώστε να εντείνουν την εκμετάλλευση και το φόβο, και άρα να περιορίσουν τα περιθώρια αντίδρασης που έχουμε. Με λίγα λόγια, να μας υποχρεώσουν να περνάμε τη ζωή μας με σκυμμένο το κεφάλι, ζητιανεύοντας για ψίχουλα και να λέμε κι ευχαριστώ, ώστε να μην έχουμε τον χρόνο, τη δύναμη και την ενέργεια να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

Οργανώνονται βέβαια και στο επίπεδο της αστυνομικής βίας και καταστολής, με τις εθνικές αστυνομίες να μοιάζουν όλο κα περισσότερο με στρατούς, τόσο στις τακτικές τους όσο και στον οπλισμό τους. Είναι το ίδιο νήμα που ενώνει την δολοφονία του Γρηγορόπουλου, τις κτηνωδίες ματάδων, δελτάδων και λοιπόν μπάτσων στις γενικές απεργίες και αλλού, με τις δολοφονίες στις φαβέλες της Βραζιλίας, τα αμερικανικά γκέτο και τα γαλλικά προάστια, τη δολοφονία του Τζιουλιάνι στην Γένοβα το 2001, και βέβαια τις δολοφονίες των μεταναστών στην Μεσόγειο και αλλού, τις οποίες ονομάζουν “ναυάγια”. Είναι η ίδια προειδοποιητική ταμπέλα που αναβοσβήνει πάνω από τα κεφάλια των κολασμένων αυτής της γης, που λέει “Καθίστε ήρεμα, γιατί οι ζωές σας για εμάς δεν έχουν καμία αξία!”

Τέλος, το σύστημα οργανώνει την καταστολή του και στο δικαστικό επίπεδο. Άλλωστε, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βάση του οποίου ζητά η Ιταλία να εκδοθούν οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές έχει κυρωθεί στο ελληνικό δίκαιο με τον τρομονόμο νο2 (2004). Το πλαίσιο των τρομονόμων είναι αυτό που καταπατά και τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα το ότι στην Ιταλία δεν υπάρχει ανώτατο όριο προφυλάκισης. Με λίγα λόγια, αν εκδοθούν οι 5 φοιτητές, μπορεί να περάσουν πέντε χρόνια στις Ιταλικές φυλακές, μακριά από τους δικούς τους, και όταν γίνει η δίκη να αθωωθούν, όπως είναι το πιο πιθανό με βάση τα ανύπαρκτα στοιχεία με τα οποία κατηγορούνται. Επίσης η έκδοσή τους στην Ιταλία θα σημαίνει την πλήρη απομόνωση, την οικονομική τους εξόντωση και την αδυναμία υπεράσπισής τους (άλλη γλώσσα και άλλο δίκαιο) Η ευρωπαϊκή κατασταλτική ολοκλήρωση χτίζει ένα γενικευμένο Γκουαντάναμο που πολύ θα ήθελε να δει όλες και όλους εμάς που κατεβαίναμε όλα αυτά τα χρόνια στις απεργιακές και τις υπόλοιπες δυναμικές κινητοποιήσεις στο κέντρο της Αθήνας, στη φυλακή.

Είναι σαφές ότι η μόνη κατηγορία που βαραίνει τους 5 φοιτητές, είναι το ότι ένωσαν τη φωνή τους με χιλιάδες άλλους στο Μιλάνο και αλλού, το ότι αποφάσισαν να αντισταθούν στη μοίρα που μας επιφυλάσσουν οι δυνατοί αυτού του κόσμου!

Είναι όμως εξίσου σαφές, ότι η αλληλεγγύη μας απέναντι στους ανθρώπους που αγωνίζονται είναι αδιαπραγμάτευτη!

Να μην εκδοθούν οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές από την Αγία Παρασκευή

Παύση κάθε δίωξης

Αλληλεγγύη στους 5 Ιταλούς κατηγορούμενους για την ίδια υπόθεση

Τρίτη 24/11 Συγκέντρωση στην Ιταλική Πρεσβεία 18.00, Σέκερη και Β. Σοφίας

Σάββατο 28/11 Πορεία Μοναστηράκι 12.00, στα πλαίσια της Πανευρωπαϊκής ημέρας αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του No Expo

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 5 αγωνιστές φοιτητές

ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ” ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

«ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ» ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

Από τις 2-3-15 διεξάγεται εντός και εκτός των φυλακών ένας πολύμορφος αγώνας ενάντια στο νομικό οπλοστάσιο καταστολής, ποινικοποίησης και αποπολιτικοποίησης των κοινωνικών αγώνων.

Η κατάληψη Πρυτανείας ήταν ακόμα μία στιγμή του κοινού αγώνα με τους φυλακισμένους αγωνιστές που βρίσκονται σε απεργία πείνας εδώ και 47 ημέρες. Από την πρώτη στιγμή το εγχείρημα βίωσε πολυδιάστατη καταστολή. Από την ελεειονολογία ΜΜΕ και πρυτανικών αρχών που δε δίστασαν να καλέσουν αντισυγκέντρωση παραπέμποντας σε επιτροπή κατοίκων Αγίου Παντελεήμονα, μέχρι τη διαρκή και ασφυκτική περικύκλωση από ΜΑΤ και ασφαλίτες. Έτσι, έκει όπου καθεστωτικά και «προοδευτικά» μμε συκοφαντούσαν και απέκρυπταν τα αιτήματα των απεργών , η αστυνομία – σε αριστερά χέρια πλέον – προχωρούσε σε δεκάδες συλλήψεις αγωνιστών και απαγόρευε δημόσια καλεσμένες εκδηλώσεις και πορείες.

Σήμερα, 17 Απριλίου τα ξημερώματα, σαν κλέφτες, τεράστιες αστυνομικές δυνάμεις εκκενώνουν το κτίριο – παλαί ποτέ χώρο ασύλου – σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση.

Φαίνεται ότι πλέον η αθλιότητα δεν έχει σταματημό για την ολόφρεσκια κυβέρνηση της αριστεράς .Πώς να έχει άλλωστε, μετά τις επικείμενες υπογραφές των νέων συμφωνιών-μνημονίων και τους θεσμούς-τρόικα να παραμένουν ως έχουν.

Εντός της πρυτανείας συλλαμβάνονται 14 σύντροφοι/-ισσες με προσχηματικές κατηγορίες , όπως διακεκριμένες φθορές  για συνθήματα και οπλοκατοχή για σημαίες. Ανάμεσα στους συλληφθέντες βρίσκεται και ο αντιεξουσιαστής κομμουνιστής Πολύκαρπος Γεωργιάδης, σύντροφός μας στη συλλογικότητα αναρχικοί και κομμουνιστές από τις γειτονιές της Κυψέλης και του Γκύζη. Στο πρόσωπο του συντρόφου μας καθώς και των άλλων αναρχικών συλληφθέντων, στήνεται από τα ΜΜΕ ένα σκηνικό λάσπης, ενταγμένο στο ευρύτερο πλαίσιο προπαγάνδας και απονοηματοδότησης των αγώνων. Η επιλογή του συντρόφου μας να σταθεί στο πλευρό του κοινωνικού ληστή Βασίλη Παλαιοκώστα είναι κομμάτι του κόσμου των από τα κάτω. Ενός κόσμου που οφείλει να νοηματοδοτείται από την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια σε πλήρη αντίθεση με τον κόσμο της κυριαρχίας που μπορεί να δει την αλληλοβοήθεια μόνο στα πρόσωπα των αφεντικών, των τραπεζιτών, των κάθε λογής καταπιεστών και εκμεταλλευτών.

Ας γνωρίζουν οι έμμισθοι ή εθελοντές κυβερνητικοί υπάλληλοι ότι το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα δεν είναι για τα δόντια τους.

Απέναντι στους τρομονόμους, απέναντι στην ανάθεση, απέναντι στην καταστολή στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό των απεργών πείνας και των συλληφθέντων του κοινού μας αγώνα, στο πλευρό των καταπιεσμένων και όσων αγωνίζονται.

«ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ» ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

 

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της κατάληψης της Πρυτανείας στα δικαστήρια της Ευελπίδων αύριο 18-04-2015 στις 11.00 π.μ.

Αναρχικοί και Κομμουνιστές

από τις γειτονιές της Κυψέλης και του Γκύζη

sak-kg.espivblogs.net

sak-kg@espiv.net

Αλληλεγγύη στον μετανάστη εργάτη Ουαλίντ Τάλεμπ

Αλληλεγγύη στον μετανάστη εργάτη Ουαλίντ Τάλεμπ που βασανίστηκε και ληστεύτηκε από το αφεντικό του Γιώργο Σγούρδα, τον γιο του Σταμάτη και δύο ακόμα άτομα στην Σαλαμίνα το Νοέμβρη του 2011

Πορεία- παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στις γειτονίες μας  στις 7/3 από πλατεία Αμερικής
Πορεία- παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στις γειτονίες μας
στις 7/3 από πλατεία Αμερικής

[sak]elliniko-oualint-3-2015
κείμενο που μοιράστηκε
Στις 3/11/2012, o Ουαλίντ Τάλεμπ μεταφέρει από το σπίτι του στο φούρνο όπου εργάζεται, θεωρώντας τον ασφαλέστερο μέρος φύλαξης, την τσάντα του με (περίπου) 12.000 ευρώ, δεδουλευμένα μηνών του ίδιου και άλλων συμπατριωτών του τα οποία έχουν σκοπό να στείλουν στις οικογένειές τους στην Αίγυπτο. Για τη μεταφορά αυτή ενημερώνει το αφεντικό του Γιώργο Σγούρδα, ο οποίος του κλέβει τα χρήματα και με τη συνδρομή του γιού του Σταμάτη, που έχει συχνά πάρε-δώσε με τα τοπικά γραφεία της χρυσής αυγής, και άλλο ένα υποκείμενο, του περνούν στο λαιμό αλυσίδα 8 μέτρων, την κλείνουν με λουκέτο και τον μεταφέρουν σ’ ένα στάβλο. Εκεί φτάνει και ένας τέταρτος. Για 18 ώρες τον έχουν δεμένο, τον χτυπούν με την αλυσίδα και με γροθιές μέχρι λιποθυμίας, τον περιλούζουν με μπίρα βρίζοντας τη θρησκεία του, τον βασανίζουν με φρικτές μεθόδους. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι τρώνε και πίνουν, απολαμβάνοντας τις πράξεις τους. Τις πρωινές ώρες, μόλις φεύγουν οι βασανιστές του, ο Ουαλίντ καταφέρνει να διαφύγει από το στάβλο σπάζοντας το λουκέτο της αλυσίδας με μια πέτρα. Κάτοικοι της Σαλαμίνας τον βρίσκουν σε κεντρικό δρόμο, κάτω από ένα δέντρο, σχεδόν αναίσθητο και με την αλυσίδα ακόμη στο λαιμό του. Ο Ουαλίντ έχει υποστεί μόνιμες σωματικές βλάβες: έχασε οριστικά την όρασή του από το αριστερό μάτι λόγω των επαναλαμβανόμενων χτυπημάτων με την αλυσίδα, επιδεινώθηκε σοβαρά ένα πρόβλημα υγείας που είχε από το παρελθόν στα πόδια του, έχει συνεχώς έντονους πονοκεφάλους. Παρόλα αυτά, παρά τις απειλές και την τρομοκράτηση που δέχεται σχεδόν καθημερινά από τους βασανιστές του, ο Ουαλίντ παραμένει στη Σαλαμίνα, δείχνοντας αξιοπρέπεια και σθένος. Οι 4 βασανιστές του, μετά από 5 αναβολές της δίκης, δικάζονται στις 10 Μαρτίου 2015 στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πειραιά για αρπαγή, ληστεία, επικίνδυνη σωματική βλάβη και προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας. Από τις απεργίες των αιγύπτιων αλιεργατών στο λιμάνι της Μηχανιώνας και των πακιστανών εργατών στη Σκάλα Λακωνίας μέχρι τις εργασιακές συνθήκες δουλείας στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, από την επίθεση φασιστών σε αιγύπτιους ψαράδες στο Πέραμα μέχρι το βιτριόλι στο πρόσωπο της Κ. Κούνεβα και το βασανισμό της μετανάστριας από τη Βουλγαρία στην Εύβοια, μετανάστες εργάτες, μετανάστριες εργάτριες «αμείβονται» με πυροβολισμούς, βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς, βαρβαρότητα. Καθημερινά, μετανάστες και μετανάστριες ζουν σε «καθεστώς εξαίρεσης», αντιμετωπίζουν κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις, ρατσισμό, εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Απέναντι στην φασιστική αντίληψη που θέλει τους μετανάστες υπανθρώπους. Απέναντι στη στυγνή εκμετάλλευση και στη βαρβαρότητα των αφεντικών. Απέναντι στην εξάπλωση του εκφασισμού. Αλληλεγγύη στον μετανάστη εργάτη Ουαλίντ Τάλεμπ που βασανίστηκε και ληστεύτηκε από το αφεντικό του Γιώργο Σγούρδα, τον γιο του Σταμάτη και δύο ακόμα άτομα στην Σαλαμίνα το Νοέμβρη του 2011 Ο δρόμος της ελευθερίας θα περάσει από πάνω τους. Σπάζοντας τις αδιάφορες ή συνένοχες σιωπές.

ΤΣΑΚΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ

 


φωτογραφίες από την πορεία – παρέμβαση για τον μετανάστη εργάτη Ουαλίντ Τάλεμπ

P3071855

P3071864

P3071862

P3071906

Πορεία- παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στις γειτονίες μας  στις 7/3 από πλατεία Αμερικής

P3071882P3071873P3071872P3071862P3071863

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑΣ ΕΛΕΝΗΣ Σ. από την επιχείρηση «ΑΒ Βασιλόπουλος»

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:
ΤΡΙΤΗ 10 ΜΑΡΤΙΟΥ στις 8.30 π.μ.
στην Επιθεώρηση Εργασίας Αγίας Παρασκευής (Μεσογείων 427)


AB LOGO

ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΒ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ!

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ  ΤΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑΣ ΕΛΕΝΗΣ Σ.από την επιχείρηση «ΑΒ Βασιλόπουλος»

Η συναδέλφισσα Ελένη Σ. απολύθηκε εκδικητικά από την επιχείρηση ΑΒ Βασιλόπουλος την Δευτέρα 16/2 μετά από ταπεινωτική συμπεριφορά εις βάρος της από τον διευθυντή καταστήματος Χολαργού. Η Ελένη εργαζόταν επί 15 συναπτά έτη ως 4ωρη (σε Αγ.Παρασκευή, Παπάγο, Χολαργό) και διεκδίκησε με αξιοπρέπεια τα δικαιώματά της: αντέδρασε στις απειλές που δεχόταν προσωπικά από τον διευθυντή καταστήματος, απαίτησε το 10λεπτο διάλειμμα που δικαιούνται οι 4ωροι εργαζόμενοι, διαμαρτυρήθηκε για τις απλήρωτες υπερωρίες (και την τακτική να χτυπούν οι προϊστάμενοι τις κάρτες της βραδινής βάρδιας και να την κρατούν ετσιθελικά άλλη μισή ώρα στο μαγαζί), υπερασπίστηκε ανοιχτά την κυριακάτικη αργία. Παρά τις συνεχείς πιέσεις από τον διευθυντή καταστήματος ώστε να παραιτηθεί (προσφιλής τακτική των εργοδοτών στο εμπόριο για ν’ αποφεύγουν το κόστος των αποζημιώσεων αλλά και για να νιώθουμε φοβισμένοι και αναλώσιμοι), η Ελένη Σ. δεν έκανε πίσω. Στις 16/2, απολύθηκε γιατί «έχει μεγάλη γλώσσα», σύμφωνα με τα λόγια του διευθυντή, κάνοντας σαφές ότι πρόκειται ξεκάθαρα για μια εκδικητική απόλυση. Η συναδέλφισσα κατήγγειλε την απόλυσή της ως καταχρηστική και ζητά την άμεση επαναπρόσληψή της καθώς και τις απλήρωτες υπερωρίες.

Εδώ και χρόνια, η εργοδοσία στον «ΑΒ Βασιλόπουλο» (που πλειοψηφικά ανήκει στον βελγικό όμιλο αλυσίδων supermarkets Delhaize) ακολουθεί πολιτική ανακύκλωσης των εργαζομένων ώστε να μειώνει το εργατικό κόστος (μισθούς, ένσημα, επιδόματα κ.α.) και να δημιουργεί συνθήκες κάτεργου με εντατικοποιημένη εργασία, περικοπές δικαιωμάτων και ταπεινώσεις. Πιο συγκεκριμένα, στο στόχαστρο μπαίνουν οι «παλαιότεροι» συνάδελφοι που έχουν κατακτήσει μερικά δικαιώματα παραπάνω και πιέζονται στην παραίτηση ώστε ν’ αντικατασταθούν από νέους συναδέλφους που προσλαμβάνονται με πιο ελαστικούς όρους εργασίας. Τα κάθε λογής επιδοτούμενα προγράμματα του ΟΑΕΔ (voucher, κοινωφελής εργασία κ.α.) προσφέρουν ΔΩΡΕΑΝ ΕΡΓΑΣΙΑ στους εργοδότες αφού οι μισθοί-ψίχουλα επιδοτούνται μέσω ΕΣΠΑ και οι ασφαλιστικές εισφορές από τον ΟΑΕΔ. Εν ολίγοις, τσάμπα, προσωρινή και ελαστική εργασία στο όνομα της «καταπολέμησης της ανεργίας»! Και έχουν το θράσος να διαφημίζουν εκπτώσεις και προσφορές 10% για όσους ψωνίζουν την Κυριακή ενώ πετσοκόβουν μισθούς και δικαιώματα! Ο όμορφος κόσμος των εργοδοτών, αγγελικά πλασμένος!
Η συναδέλφισσα Ελένη Σ. είναι μια απ’όλους εμάς που εργαζόμαστε στον κλάδο του εμπορίου και αντιμετωπίζουμε κοινά προβλήματα. Πίσω από τις φανταχτερές βιτρίνες και τα γεμισμένα ράφια, κυριαρχούν οι μισθοί-ψίχουλα και τα 4ωρα-6ωρα της πείνας, οι απλήρωτες υπερωρίες, οι τσαμπουκάδες/ταπεινώσεις από εργοδότες/διευθυντάδες (πολλές φορές μπροστά στους «αμέτοχους» πελάτες), η εξοντωτική ορθοστασία, η εντατικοποίηση και τα αλλεπάλληλα «ατυχήματα», οι καθυστερήσεις δεδουλευμένων και οι απολύσεις. Οι εργαζόμενοι στον κλάδο του εμπορίου αποτελούμε αναπόσπαστο κομμάτι του εργασιακού μεσαίωνα που κυριαρχεί σε όλους τους κλάδους και, ενίοτε, γινόμαστε ο πολιορκητικός κριός για την εφαρμογή νέων αντεργατικών πολιτικών που αφορούν το σύνολο των εργαζομένων με τρανταχτό παράδειγμα την επιχειρούμενη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας!

Η συναδέλφισσα Ελένη Σ. διεκδικεί τα αυτονόητα και είναι υποχρέωση όλων των συναδέλφων, όλων των εργαζομένων που θίγονται από την βαρβαρότητα που επιβάλλεται γύρω μας να σταθούν στο πλάι της. Τα πρόσφατα παραδείγματα των νικηφόρων κινητοποιήσεων απέναντι στην επιχείρηση MIGATO που απέλυσε έγκυο συνάδελφο, των εργατικών διεκδικήσεων στους χώρους του επισιτισμού «GAMATO» και «Γκαζοχώρι» καθώς και οι πολύμηνες ανυποχώρητες κινητοποιήσεις ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, μας δίνουν το μάθημα ότι η ταξική αλληλεγγύη είναι το σημαντικότερο όπλο των εργαζομένων. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας είναι στα χέρια μας αρκεί να σπάσουμε τον φόβο και τη μοιρολατρεία. Τα δικαιώματα μας, τα εργατικά μας κεκτημένα, η συλλογική μας αξιοπρέπεια δεν παραχωρούνται από κανέναν μεσσία και καλοθελητή παρά κατακτιούνται από την συλλογική μας οργάνωση και δράση μέσα στους χώρους δουλειάς.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:
ΤΡΙΤΗ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ στις 8.30 π.μ.
στην Επιθεώρηση Εργασίας Αγίας Παρασκευής (Μεσογείων 427)

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ/ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
orthostasia.wordpress.com
orthostasia@yahoo.gr

Πορεία – Συγκέντρωση στα κρατητήρια Ελληνικού

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2015 στις 11.00

πλατεία Σουρμένων
(κεντρική πλατεία Ελληνικού)
Ιασωνίδου & Χρυσάνθου Τραπεζούντος
Μετρό Ελληνικό (10′ περπάτημα)
Λεωφορεία 101,124,205 (στάση ΕΚΚΛΗΣΙΑ)

Τοπική πορεία – συγκέντρωση στα κρατητήρια Ελληνικού

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗΤΗΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

Την Παρασκευή 13/02 ο Μωχάμεντ Ναντίν που κρατούνταν στο «κέντρο υποδοχής μεταναστών» της Αμυγδαλέζας αυτοκτονεί στο κελί του χρησιμοποιώντας μια πετσέτα γύρω απ’ το λαιμό του. Ο συγκεκριμένος είχε συλληφθεί δύο φορές στο παρελθόν χωρίς χαρτιά και έιχε ήδη κρατηθεί 18 μήνες στην Αμυγδαλέζα όπου οδηγήθηκε για δεύτερη φορά αφού συνελήφθη πάλι χωρίς χαρτιά στην Κρήτη. Οι λόγοι που τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση είναι προφανείς και έχουν να κάνουν με το καθεστώς της κράτησης για 18 μήνες στα συγκεκριμένα κέντρα κάθε φορά που βρίσκεται κάποιος μετανάστης χωρίς χαρτιά, στην ουσία μια κατάσταση διαρκούς εγκλεισμού, καθώς και οι άθλιες συνθήκες που επικρατούν σε αυτά.

Τα κέντρα κράτησης αποτελούν τον τρόπο διαχείρισης του μεταναστευτικού από μεριάς του κράτους. Στην ουσία αποτελούν τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου στοιβάζονται εκατοντάδες μετανάστες σε απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης (έλλειψη ιατρικής περίθαλψης,άθλιες συνθήκες υγιεινής, έλλειψη ειδών πρώτης ανάγκης κλπ). Συγκεκριμένα τρεις θάνατοι έχουν σημειωθεί για παθολογικούς λόγους στα κρατητήρια της Αμυγδαλέζας το τελευταίο διάστημα και έχουν να κάνουν με τις παραπάνω αιτίες.

Σ’ ένα τέτοιο κέντρο κράτησης μεταναστών έχουν μετατραπεί και τα κρατητήρια του Ελληνικού. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον 4 ανήλικα παιδιά και 60 κρατούμενες-αιχμάλωτες του κράτους στα κρατητήρια Ελληνικού, στην ουσία-μετανάστριες και πρόσφυγες πολέμου που με μόνο πρόσχημα την έλλειψη κάποιων εγγράφων κρατούνται για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Γυναίκες απ’ το Καμερούν, την Ερυθραία, τη Νιγηρία, την Πολωνία, την Συρία, το Ιράκ, την Δομινικανή Δημοκρατία, τη Ρουμανία και άλλες χώρες κρατούνται σε 8 κελιά 3×3 (και προαυλίζονται δυο φορές την μέρα) έχοντας μεγάλη έλλειψη ειδών υγιεινής και ρουχισμού.

Δεν θα αφήσουμε ανενόχλητο το κράτος να αιχμαλωτίζει ανθρώπινες ψυχές στο όνομα μιας αντιμεταναστευτικής πολιτικής που σκοπό έχει την περιθωριοποίηση και την περαιτέρω εξαθλίωση αυτών των ανθρώπων. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πιο εξαθλιωμένο κομμάτι του προλεταριάτου και καλούμε σε συγκέντρωση πορεία σαν συνέχιση μιας σειράς κινητοποιήσεων ενάντια στα κολαστήρια που ονομάζονται «Κέντρα Κράτησης».

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ 11πμ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

  • Άμεση κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης
  • Καμία εφαρμογή των κέντρων «φιλοξενίας»
  • Ίσα δικαιώματα ντόπιων και μεταναστών
  • Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατουμένων

ναμούς
Αναρχική Συλλογικότητα από Ελληνικό, Αργυρούπολη, Α. Γλυφάδα

Σάββατο 28 Φλεβάρη 11:00 πμ

Κεντρική Πλατεία Ελληνικού

(Λεωφόρος Ιασωνίδου,πρόσβαση με ΜΕΤΡΟ ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ)

πηγή : http://namous.squat.gr

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΦΛΕΒΑΡΗ 2015, 6 μ.μ.

ΕΞΩ ΑΠΟ  ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

(γωνία Βασ. Σοφίας & Ακαδημίας)

Την συγκέντρωση στηρίζουν οι Αναρχικοί και Κομμουνιστές από την Κυψέλη και το Γκύζη

καλέσματα έχουν βγει από:

Συνέλευση Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους, τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

  https://athens.indymedia.org/event/55731/

Συγγενείς –Φίλοι κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών

https://athens.indymedia.org/event/55764/

ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

https://athens.indymedia.org/event/55718/

Κατάληψη στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων

[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=AvS64H1ll9Q[/youtube]

Κατάληψη πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 11 Νοέμβρη στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων στο Κολωνάκι από αναρχικούς/-ες και αλληλέγγους/-ες για τη δολοφονία από μπάτσους του 21χρονου διαδηλωτή Ρεμί Φρές.

Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης μοιράστηκε στα ελληνικά και τα γαλλικά το παρακάτω κείμενο:

Τα ξημερώματα της Κυριακής 26 Οκτώβρη, ο Ρεμί Φρές δολοφονείται από τους μπάτσους -ρήψη χειροβομβίδας κρότου λάμψης- κατά τη διάρκεια πορείας, 7.000 διαδηλωτών, ενάντια στην επανέναρξη των εργασιών της κατασκευής φράγματος κατά μήκος του δάσους Σιβέν στη νοτιοδυτική Γαλλία. Τις επόμενες μέρες της δολοφονίας, οι πορείες και οι συγκεντρώσεις που καλούνται σε όλη τη Γαλλία καταλήγουν σε συγκρούσεις ενώ δέχονται άγρια καταστολή με προληπτικές προσαγωγές, σφαίρες από καουτσούκ, συλλήψεις. Τα γαλλικά μέσα μαζικής ενημέρωσης απλά θάβουν το θέμα επιδεικτικά.

Η κατασκευή του φράγματος στο δάσος Σιβέν, η ιδέα του οποίου εκκινεί από το μακρινό 1978, στοχεύει στη δημιουργία μια τεράστιας δεξαμενής νερού, 1.500.000 κυβικών μέτρων, για την ύδρευση είκοσι μεγάλων μονάδων καλλιέργειας αραβοσίτου. Για την υλοποίηση του έργου ένα μεγάλο κομμάτι του δάσους πρέπει να αποψιλωθεί, ενώ ο υδροβιότοπος της Τεστέτ (ένας από τους τελευταίους στη Γαλλία) και η σπάνια βιοποικιλότητά του προφανώς και καταστρέφονται ανεπιστρεπτί.

Από το 2011 συλλογικότητες, κάτοικοι και οικολογικές οργανώσεις της περιοχής αγωνίζονται ενάντια στην καταστροφή τόσο του περιβάλλοντος όσο και των ζωών τους, προχωρώντας σε κατάληψη για ένα περίπου χρόνο του σημείου του δάσους που προορίζεται για την κατασκευή του φράγματος. Τον Σεπτέμβρη του 2014, ύστερα από συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, εκδιώκονται οι καταληψίες από το δάσος και ξεκινάει η αποψίλωσή του. Έτσι, το κάλεσμα της πορείας που δολοφονήθηκε ο Ρεμί Φρές στόχευε στην επανακατάληψη του συγκεκριμένου σημείου και στο μπλοκάρισμα της επανέναρξης του έργου που ήταν προγραμματισμένη για τις 27 Οκτωβρίου. Μετά τη δολοφονία το έργο αναβλήθηκε επ’ αόριστον.

Η κατασκευή του φράγματος στο δάσος Σιβέν της Ταρν, η κατασκευή του νέου αεροδρομίου NotreDamedesLandes και των αντίστοιχων υποδομών που απαιτούνται (λιμάνι/οδικό δίκτυο) στη Νάντ, η κατασκευή σιδηροδρομικών συρμών υπερταχείας κυκλοφορίας διαμέσου των Άλπεων σε Γαλλία και Ιταλία, η επιδίωξη δημιουργίας του μεγαλύτερου ανοιχτού τύπου ορυχείου για την εξόρυξη χρυσού στη Ρόσια Μοντάνα της Ρουμανίας, η αποψίλωση χιλιάδων στρεμμάτων αρχέγονου δάσους για την εγκατάσταση ανοιχτού τύπου ορυχείου χρυσού στις Σκουριές της Χαλκιδικής, είναι κομμάτια που συνθέτουν το πάζλ της ευρύτερης προσπάθειας για ανάκαμψη της κερδοφορίας. Μιας ανάκαμψης που βασίζεται στη λεηλασία φυσικών πόρων και ανθρώπων, η οποία όμως συναντά και θα συνεχίσει να συναντά τις κοινωνικές αντιστάσεις.

Στη παρούσα συγκυρία της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης τα όρια της ανάπτυξης μετατρέπονται σε ανάπτυξη των ορίων, όχι μόνο παρέμβασης στη φύση αλλά και αντιμετώπισης όλων όσοι επιλέγουν την αντίσταση. Με διώξεις, φυλακίσεις και διαρκή καταστολή μέχρι δολοφονίες. Ο αγώνας όποιου/ας επιλέγει να αντισταθεί σε αυτή τη συνθήκη είναι κομμάτι του συνολικότερου αγώνα για τη γη και την ελευθερία. Είναι αγώνας κοινός και δικός μας. Να μετατρέψουμε τις εστίες αντίστασης από τη Γαλλία ως τον ελλαδικό χώρο σε σινιάλο εξέγερσης για τους καταπιεσμένους σε όλη τη γη.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Αναρχικοί/ες Αλληλέγγυοι/ες

Ασφυξία για μια ανάσα ελευθερίας (Απεργία πείνας Ν. Ρωμανού)

Παραθέτουμε το κείμενο του συντρόφου Ν.Ρωμανού που βρίσκεται σε απεργία πέινας από τις 10 Νοέμβρη. Η αλληλεγγύη και η επικοινωνία των αγώνων ήταν και παραμένει ζωτικό κομμάτι του συνολικού αγώνα για την ατομική και την κοινωνική απελευθέρωση.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

Ασφυξία για μια ανάσα ελευθερίας.

Την περασμένη άνοιξη έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις μέσα από τη φυλακή και πέρασα σε μια πανεπιστημιακή σχολή στην Αθήνα. Με βάση τους δικούς τους νόμους, λοιπόν, από τον Σεπτέμβρη δικαιούμαι να αρχίσω να παίρνω εκπαιδευτικές άδειες από τη φυλακή για να παρακολουθώ το πρόγραμμα της σχολής.

Όπως είναι λογικό, οι αιτήσεις που έχω κάνει έχουν καταλήξει στα αζήτητα, γεγονός που με οδηγεί να διεκδικήσω αυτό το αίτημα με οδόφραγμα το σώμα μου.

Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσω το πολιτικό μου σκεπτικό ώστε να μπει ένα πλαίσιο γύρω από την επιλογή που πραγματοποιώ.

Οι νόμοι, εκτός από εργαλεία ελέγχου και καταστολής, αποτελούν ταυτόχρονα και μια διατήρηση ισορροπιών ή αλλιώς αυτό που επιγραμματικά ονομάζουμε κοινωνικά συμβόλαια, αντανακλούν κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς και διαμορφώνουν τμηματικά ορισμένες θέσεις διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου.

Γι’ αυτό και η επιλογή που κάνω θέλω να είναι όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη: δεν υπερασπίζομαι τη νομιμότητά τους· αντίθετα, απευθύνω έναν πολιτικό εκβιασμό ώστε να κερδίσω ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού.

Σε αυτό το σημείο ανοίγει ένα ζήτημα που αφορά τις διεκδικήσεις μας σε καθεστώς αιχμαλωσίας. Είναι δεδομένο πως αντιφάσεις πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν σε τέτοιες συνθήκες. Εμείς, για παράδειγμα, συμμετείχαμε στη μαζική απεργία πείνας των κρατουμένων ενάντια στο νέο νομοσχέδιο ενώ είμαστε φανατικοί εχθροί όλων των νόμων· αντίστοιχα πολλοί σύντροφοι έχουν διαπραγματευτεί με οδόφραγμα το σώμα τους τους όρους του εγκλεισμού τους («παράνομες» προφυλακίσεις, άρνηση σωματικού ελέγχου, παραμονή σε μία φυλακή), και πολύ καλά έκαναν.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι, από τη συνθήκη που βρισκόμαστε, πολλές φορές είμαστε αναγκασμένοι να μπούμε σε ένα στρατηγικό πόλεμο θέσεων που είναι αναγκαίο κακό εδώ που βρισκόμαστε.

Με αυτή μου την επιλογή, τα πολιτικά χαρακτηριστικά της οποίας συγκεκριμενοποιούνται στον ίδιο τον τίτλο του κειμένου, δίνεται η δυνατότητα να ανοίξει ένα μέτωπο αγώνα σε μια χρονική συγκυρία ιδιαίτερα κρίσιμη για όλους μας.

«Ακριβώς, η ποίηση είναι η τέχνη του ατόφιου. Είναι αυτή που παραμένει ανυπότακτη, όταν η τάξη του διαφανούς έχει υποτάξει όλα τα άλλα είδη του λόγου. Όταν οι λέξεις έχουν προσεκτικά απολυμανθεί και στολιστεί σα μαρκησίες της αυλής, αφού θα καταλήξουν στο κρεβάτι του πρίγκιπα, όσο κι αν αυτό τις τρομάζει, και θα παραστήσουν τις σεμνές, θα υποκριθούν ότι έχουν αρετές που έχουν χάσει από καιρό στο βούρκο του συμβιβασμού και της εκπόρνευσης. Η ποίηση ή είναι ασυμβίβαστη ή δεν είναι τίποτα». (Ζαν-Μαρκ Ρουγιάν)

Συντρόφισσες και σύντροφοι, εδώ και καιρό μας εγκλωβίζουν. Από τα αστυνομικά μπλόκα και τα αντιτρομοκρατικά πογκρόμ, στα συμβούλια των οικονομολόγων που εξοντώνουν όσους δε χωράνε στις στατιστικές τους. Από τους έλληνες βιομηχάνους που αντιστέκονται στην επέλαση των πολυεθνικών κολοσσών στηρίζοντας τον όψιμο σοσιαλισμό του ΣΥΡΙΖΑ, στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης, με πολιτικούς που προβάρουν το κοστούμι του υπερ-πατριώτη πάντα δουλικού για το καλό του τόπου, από τους μπάτσους και το στρατό που εξοπλίζονται με όπλα τελευταίας τεχνολογίας για την καταστολή εξεγέρσεων, στις φυλακές υψίστης ασφαλείας.

Ας πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους: αν κάτι εκμεταλλεύεται το κράτος, αυτό δεν είναι άλλο από την αδράνεια που πλέον έχει μονιμοποιηθεί ως μια φυσιολογική συνθήκη.

Σε λίγο θα είναι πια αργά, και η εξουσία με το μαγικό ραβδί της θα δίνει έλεος μόνο σε όσους γονατίζουν υποτακτικά μπροστά στην παντοδυναμία της.

Το σύστημα οραματίζεται ένα μέλλον όπου οι επαναστάτες θα θάβονται ζωντανοί σε «καταστήματα κράτησης εντατικού σωφρονισμού», μέσα στα οποία θα επιχειρείται η σωματική, ψυχική και ηθική καταστροφή τους.

Ένα πρωτότυπο μουσείο ανθρώπινης φρίκης όπου τα ζωντανά εκθέματα θα έχουν κρεμασμένη πάνω τους την ταμπέλα «παραδείγματα προς αποφυγή», ανθρώπινα πειραματόζωα πάνω στα οποία θα δοκιμαστούν όλες οι σαδιστικές προθέσεις της εξουσίας.

Ο καθένας απαντάει στα διλήμματα και κάνει τις επιλογές του. Ή θεατές σε απομονωμένες πολυθρόνες μιας ευνουχισμένης ζωής ή δράστες των γεγονότων που διαμορφώνουν την εξέλιξη της ιστορίας.

*

Εκείνο το βράδυ με το βλέμμα καρφωμένο στον ορίζοντα είδαμε πολλά αστέρια να πέφτουν διαγράφοντας τις δικές τους χαοτικές διαδρομές. Κι εμείς μετρούσαμε και ξαναμετρούσαμε, κάναμε ευχές, υπολογίζαμε τις πιθανότητες. Το ξέραμε ότι η επιθυμία μας για μια ελεύθερη ζωή έπρεπε να περάσει πάνω από όλα όσα μας καταπιέζουν, μας δολοφονούν, μας καταστρέφουν, γι’ αυτό βουτήξαμε στο κενό, όπως ακριβώς τα αστέρια που βλέπαμε να πέφτουν.

Από τότε άπειρα αστέρια πέσαν, μπορεί να ήρθε η ώρα να πέσει και το δικό μας, ποιος ξέρει; Αν είχαμε έτοιμες τις απαντήσεις δε θα γινόμασταν αυτό που είμαστε αλλά ιδιοτελή καθάρματα που θα διδάσκαμε στους ανθρώπους τρόπους να γίνουν τρωκτικά που τρώγονται μεταξύ τους όπως κάνουν σήμερα.

Τουλάχιστον εμείς παραμένουμε ακόμα απόλυτοι και πεισματάρηδες όπως οι άνθρωποι της πάστας μας. Και όσοι από εμάς με έναν πόνο έκλεισαν τα μάτια τους και ταξίδεψαν μακριά, παραμένουν με το βλέμμα κολλημένο σε εκείνον το βραδινό ουρανό που κοιτάζαμε και εμείς. Και μας βλέπουν να πέφτουμε, αστέρια όμορφα και λαμπερά. Τώρα ήρθε η σειρά μας. Τώρα πέφτουμε χωρίς δισταγμό.

Από τη Δευτέρα 10/11 ξεκινάω απεργία πείνας χωρίς να κάνω βήμα πίσω, με την αναρχία πάντα στην καρδιά μου.

Υπεύθυνο για κάθε μέρα απεργίας πείνας, και ό,τι συμβεί από εδώ και μπρος, είναι το συμβούλιο της φυλακής που αποτελείται από τον εισαγγελέα Νικόλαο Ποιμενίδη, τη διευθύντρια Χαραλαμπία Κουτσομιχάλη, καθώς και την κοινωνική λειτουργό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

ΥΓ. Προς όλους τους «αγωνιστές» των σαλονιών, τους επαγγελματίες ανθρωπιστές, τις «ευαίσθητες» προσωπικότητες της διανόησης και του πνεύματος: προκαταβολικά στα τσακίδια.
                                                                        Νίκος Ρωμανός
Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού,