Αρχείο κατηγορίας κείμενα

Κείμενο για τις εκδικητικές μεταγωγές των συντρόφων Χ. Κορτέση και Β. Σταθόπουλου

Στις 24 Οκτώβρη ολοκληρώθηκε το εφετείο της πρώτης δίκης για την επαναστατική οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Οι σύντροφοι που ανέλαβαν την ευθύνη για την οργάνωση καταδικάστηκαν σε 46 (Μαζιώτης και Γουρνάς) και 49 χρόνια αντίστοιχα (Ρούπα). Ακολούθως, οι σύντροφοι Κορτέσης και Σταθόπουλος έλαβαν ποινή κάθειρξης έξι ετών και κρατήθηκαν, ώστε να εκτίσουν το υπόλοιπο των ποινών τους. Σήμερα, 26 Οκτώβρη, ο εισαγγελέας εφετών Δράκος αποφάσισε την μεταγωγή τους στις φυλακές Κέρκυρας (Κορτέσης) και Αλικαρνασσού (Σταθόπουλος).

Πρόκειται ουσιαστικά για μια νέα ποινή, εντός και πέραν της ποινής που επέβαλλε το δικαστήριο, με τους συντρόφους να καλούνται να την εκτίσουν, σε φυλακές μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον τους. Ακόμη μια πλευρά του καθεστώτος εξαίρεσης που τιμωρεί και έμμεσα τα αγωνιζόμενα υποκείμενα, μετατρέποντας τα επισκεπτήρια σε απαγορευτική συνθήκη (με όρους απόστασης/κόστους).


Το εφετείο του Επαναστατικού Αγώνα απέδειξε για ακόμη μία φορά, ότι η δράση των επαναστατικών οργανώσεων και η αξιοπρεπής στάση των συντρόφων που είτε συμμετέχουν είτε κατηγορούνται για υποθέσεις, όπως η προαναφερθείσα, ενοχλεί τις δικαστικές αρχές και την πολιτική τους ηγεσία. Η απόφαση για τον Ε.Α. έρχεται σε μία χρονική συγκυρία, όπου οι πολιτικές οικονομικής λιτότητας θίγουν θεμελιώδη κοινωνικά κεκτημένα, σε μία περίοδο που η κοινωνία φτωχοποιείται βίαια και όπου κάθε μορφή αντίστασης ποινικοποιείται και καταστέλλεται. Την στιγμή που η εφαρμογή των Μνημονίων καταργεί κοινωνικά δικαιώματα που κερδήθηκαν με αγώνες και αποκλείει μερίδα του πληθυσμού από βασικά αγαθά, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ περιαυτολογεί για το γεγονός , ότι οι πολίτες δεν τρέφονται από τα σκουπίδια (!) σπαταλώντας δις για αγορές F-16.

Και ενώ η κυβέρνηση – ΣΥΡΙΖΑ εδώ και 3 χρόνια στηρίζει και εμπλουτίζει τις “αντι”-τρομοκρατικές και αντι-εργατικές νομοθεσίες, στην δημόσια σφαίρα εξακολουθεί να πουλάει κοινωνικό προφίλ.

Έχουν θράσος αυτοί που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, όταν την ίδια στιγμή νομοθετούν και εφαρμόζουν την καταστρατήγησή τους.

Οι εσωτερικές διαμάχες δικαστικού σώματος – πολιτικών διαχειριστών, όσο και αν αποτυπώνουν θραύσματα της πολιτικής πραγματικότητας, δεν αναιρούν σε κανένα βαθμό την συστράτευση πολιτικού προσωπικού, δικαστικών και αφεντικών πίσω από την αντιτρομοκρατική νομοθεσία.

Έτσι οι εξοντωτικές ποινές εις βάρος όσων αγωνίζονται αποτελούν στρατηγική επιλογή των εγχώριων και διεθνών πολιτικών και οικονομικών ελίτ, οι οποίες με τον τρόπο αυτό αποπειρώνται αφενός να εξοντώσουν τους συντρόφους που επέλεξαν να αναμετρηθούν με το καπιταλιστικό κτήνος και αφετέρου να στείλουν ένα μήνυμα στο ευρύτερο κοινωνικό σώμα.Πρόκειται για εκείνες τις πλατιές κατασταλτικές προβλέψεις των τρομονόμων που θέτουν στο στόχαστρο όχι μόνο το ίδιο το αγωνιζόμενο υποκείμενο αλλά και τους οικείους του.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥΣ !

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ

…Η κοινωνική εξαθλίωση έχει όνομα και αιτία…

κείμενο σε pdf:  [sak]keimeno-apergia-χωρις-καλεσμα-web

*Απεργιακή συγκέντρωση, 17 Μάη, 9:30 , Ερμού & Σύνταγμα

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

*Γενίκη απεργία, 17 Μάη, 10.30, Μουσείο

*Κλαδική απεργία του Σωματείου Εργαζομένων Βάσης Οδηγών Δικύκλου(ΣΒΕΟΔ) στις 25 Μάη, 11.00 Πεδίο Άρεως – Άγαλμα Κωνσταντίνου

…Η κοινωνική εξαθλίωση έχει όνομα και αιτία…
είναι οι θεσμοί και τα πρόσωπα που διαχειρίζονται τις τύχες της κοινωνικής πλειοψηφίας,ισχυροποιώντας και παγιώνοντας την εξουσία τους. Οι κατέχοντες θέσεις-κλειδιά στην πολιτική,στη δικαιοσύνη, στα σώματα ασφαλείας, στα υπουργεία. Οι δημοσιογράφοι με την πένα τους, τα ιντερνετικά site και τα τηλεοπτικά πάνελ. Οι τράπεζες με το “κύρος” τους, οι επιχειρηματικοί όμιλοι – πολυεθνικές με τις βιτρίνες τους, οι “υγιείς έλληνες εργοδότες” με το κοινωνικό-ανθρωπιστικό τους πρόσωπο, οι επενδυτές με το χρήμα τους. Εκείνοι που μας καλούν «να βάλουμε πλάτη» χάριν της εθνικής ανάπτυξης, για το καλό μας….

είναι το Κράτος και το Κεφάλαιο
που ευθύνονται για το κουρέλιασμα των ζωών μας με τη συνεχώς εντεινόμενη επίθεση εναντίων μας. Τη μείωση των μισθών και των συντάξεων και τη μετατροπή τους σε χαρτζιλίκι. Την απελευθέρωση των απολύσεων υπό τη σκιά του εκβιασμού της ανεργίας. Τα ελαστικά ωράρια και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης και τη υποβάθμιση της υγείας, και το παράλληλο προμοτάρισμα της ιδιωτικής.Τις νομιμοποιημένες αυθερεσίες των αφεντικών και τους τσαμπουκάδες τους. Το χτύπημα κάθε μορφής διεκδίκησης και αγώνα σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη όξυνση της καταστολής και του έλεγχου. Την αύξηση του κόστους διαβίωσης, από το εισιτήριο των ΜΜΜ στα τιμολόγια νερού και ρεύματος.


Μέσα στις συνθήκες κλιμάκωσης των αντικοινωνικών μέτρων και την όξυνση
της εκμετάλλευσης, όσοι δεν συναινούν…

εμείς οι από τα κάτω, οι καταπιεσμένοι/ες, οι εργαζόμενοι/ες δεν έχουμε
να ελπίζουμε κάτι από δεξιούς και αριστερούς “σωτήρες” και ηγέτες,
από φασίστες που τάζουν εθνικά ξεροκόμματα και υπερηφάνια, από
γραφειοκράτες και επαγγελματίες συνδικαλιστές, από τεχνοκράτες με τις
“γνώσεις” και το κομπόδεμά τους. Στηρίζουμε ηθικά, υλικά και πολιτικά
τους αδιαμεσολάβητους κοινωνικούς – ταξικούς αγώνες. Τα αυτοοργανωμένα στέκια και τις καταλήψεις, τις συνελεύσεις γειτονιών, τα σωματεία βάσης,τις οριζόντιες πολιτικές ομάδες, τους σαμποτέρ και τους ένοπλους αντάρτες.

συλλογικοποιούμαστε και δημιουργούμε τις δικές μας κοινότητες αγώνα…
οριζόντια και αντιεραρχικά, ισότιμα, χωρίς διαχωρισμούς φύλου και
φυλής. Βαδίζουμε με σκοπό την κοινωνική επανάσταση και απελευθέρωση…

μέσα από το δρόμο του αγώνα και της σύγκρουσης, να χτίσουμε τα θεμέλια
μιας άλλης κοινωνίας…

 

 

 

 

 

Παρέμβαση για Ελεύθερες Μετακινήσεις (20/10/2016)

Την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε παρέμβαση για το ζήτημα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς στην ΑΣΟΕΕ.

Στήθηκε μικροφωνική, μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα, ενώ ανα τακτά διαστήματα κλεινόταν η Πατησίων και γινόταν μοίρασμα στο εσωτερικό των λεωφορείων- τρόλευ.

Οι δράσεις θα συνεχιστούν, σαν ελάχιστη απάντηση στις αυξήσεις εισιτηρίων, στους τραμπουκισμούς των ελεγκτών, στη δραματική αύξηση του ελέγχου που προσπαθούν να επιβάλλουν με το ονομαστικό ηλεκτρονικό εισιτήριο.

Συλλογικότητες από το κέντρο της Αθήνας.

υ.γ. ακολουθούν τα κείμενα

keimeno1

keimeno-mmm-10-2016-web

keimeno-mmm-10-2016-web2

keimeno 2

stegastro-201605-mmm

Άρνηση πληρωμών- Ελεύθερη μετακίνηση για όλους. Παρέμβαση στην Πατησίων

MMMΤην Τετάρτη 9/3 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στις στάσεις λεωφορείων της Ασοοε – στην Πατησίων και στη Μαυροματαίων- με αφορμή την αύξηση του εισιτηρίου στα ΜΜΜ, ενάντια στα συστήματα ελέγχου και τους ελεγκτές, για την υπεράσπιση της ελεύθερης μετακίνησης. Η παρέμβαση έγινε από 40 συντρόφους και συντρόφισσες από συλλογικότητες και στέκια του κέντρου της Αθήνας και διήρκησε περίπου μιάμιση ώρα.  Μοιράστηκαν κείμενα και κολλήθηκαν αυτοκόλλητα εντός και εκτός λεωφορείων και τρόλει,, πετάχτηκαν τρικάκια, πατήθηκαν στενσιλ στο πίσω μέρος των λεωφορείων και “ακυρώθηκαν” διάφορα ακυρωτικά μηχανήματα. Παράλληλα είχε στηθεί και μικροφωνική στο κάτω προαύλιο της Ασοεε, για την ευρύτερη αντιπληροφόρηση του ζητήματος.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιραζόταν:

 

ΔΕ «ΒΓΑΙΝΕΙ» Ο ΟΑΣΑ;

ΔΕ «ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ» ΟΥΤΕ ΕΜΕΙΣ!

Η κρίση δεν είναι εποχική ασθένεια να περάσει και να φύγει. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να ακούσαμε συνεχείς αντιμνημονιακές κορώνες και υποσχέσεις αριστερής διαχείρησης για πιο ανθρώπινο τάχα καπιταλισμό. Αλλά ανεξάρτητα από το τι ήθελε καθένας να πιστέψει, ο καπιταλισμός-  ειδικά – σε κρίση συνεχίζει ακάθεκτα να οξύνει τις ταξικές αντιθέσεις και να πολλαπλασιάζει τους οικονομικούς και κοινωνικούς αποκλεισμούς. Χιλιάδες άνεργοι παραμένουν ανασφάλιστοι, χωρίς πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, άνθρωποι  κάνουν περικοπές σε βασικά αγαθά όπως η θέρμανση και εκατοντάδες νεοάστεγοι γεμίζουν όλο και περισσότερο την τρύπα του κοινωνικού περιθωρίου.

Συνέχεια ανάγνωσης Άρνηση πληρωμών- Ελεύθερη μετακίνηση για όλους. Παρέμβαση στην Πατησίων

Αυτοκόλλητα για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

http://antistrofi-metrisi.espivblogs.net/files/2016/03/%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%9C%CE%9C%CE%9C-1.jpg

Τα αυτοκόλλητα σε pdf  για όσα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, συντρόφους και συντρόφισσες επιθυμήσουν την αναπαραγωγή ή ανατύπωσή τους.

 

Ενάντια στις “κόκκινες – λευκές νύχτες” κράτους και αφεντικών

Ενάντια στις “κόκκινες – λευκές νύχτες” κράτους και αφεντικών
και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά

Οργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη στους χώρους της δουλειάς

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΠΛ. ΚΑΤΡΑΚΗ ΓΛΥΦΑΔΑ, 6ΜΜ

“προσβαση με τραμ, Α2,Α3 και 140”

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια

 

Κείμενο για τη «Κόκκινη Νύχτα» :

Συνέχεια ανάγνωσης Ενάντια στις “κόκκινες – λευκές νύχτες” κράτους και αφεντικών

Να μπλοκάρουμε την έκδοση των 5 αγωνιστών φοιτητών

Να μπλοκάρουμε την έκδοση των 5 αγωνιστών φοιτητών

Την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, μέρα γενικής απεργίας, αστυνομικοί, με συνοδεία εισαγγελέα, εισβάλουν στα σπίτια πέντε φοιτητών από την Αγία Παρασκευή και τους συλλαμβάνουν, μετά από απαίτηση του Ιταλικού κράτους, το οποίο έχει εκδώσει Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εναντίον τους. Την ίδια μέρα, στο Μιλάνο, η ιταλική αστυνομία συλλαμβάνει πέντε Ιταλούς, οι οποίοι βρίσκονται κατηγορούμενοι για την ίδια υπόθεση. Με μοναδική σαφή κατηγορία τη συμμετοχή τους στη διαδήλωση No Expo στο Μιλάνο, την 1η Μάη 2015, ζητείται από τις ελληνικές δικαστικές αρχές και εμμέσως πλην σαφώς από την κυβέρνηση να εκδώσουν τους πέντε νέους για να δικαστούν στην Ιταλία, χωρίς καν, προς το παρόν, να υπάρχει η πλήρης δικογραφία στα χέρια του συμβουλίου εφετών, το οποίο και θα αποφασίσει για την έκδοσή τους ή μη. Το μόνο στοιχείο που “παραχωρείται” είναι μια γενικόλογη κατηγορία ότι εθεάθησαν να συμμετέχουν σε επεισόδια, χωρίς να διευκρινίζεται ούτε το από ποιόν εθεάθησαν, ούτε το τί ακριβώς εθεάθησαν να κάνουν.Αυτά αφήνονται στη διακριτική ευχέρεια και την πολιτική βούληση των εφετών να κρίνουν αν είναι απαραίτητα στοιχεία για να κατηγορηθεί κάποιος ή όχι.

Νο ΕXPO – Σαν να λέμε “Φτάνει Πια!”

Τι ήταν όμως η διαδήλωση στην οποία συμμετείχαν οι 5 φοιτητές;

Το 2015, η παγκόσμια έκθεση Expo διοργανώθηκε στο Μιλάνο. Οι εκθέσεις Expo είναι παγκόσμιες εκθέσεις που διοργανώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, σε διαφορετική κάθε φορά πόλη, για να εκθειαστούν και να διαφημιστούν τα προϊόντα της βιομηχανίας και του καπιταλισμού, να κανονιστούν λογής λογής εμπορικές συμφωνίες. Με λίγα λόγια είναι άλλο ένα από τα γνωστά καπιταλιστικά πανηγύρια (λέγε με Ολυμπιάδα, Παγκόσμιο Κύπελλο, Biennale κτλ.), κατά τη διάρκεια των οποίων η σαμπάνια ρέει άφθονη, σερβιρισμένη από εθελόδουλους και απλήρωτους εθελοντές, τα αστειάκια δίνουν και παίρνουν ανάμεσα σε γούνες και χρυσαφικά, και οι νέες συνθήκες εκμετάλλευσης των “από τα κάτω” σφραγίζονται με χρυσές πένες από τη διεθνή ελίτ του καπιταλισμού. Και προφανώς, για να στηθεί όλο αυτό το πανηγύρι, δεν έλειψαν οι μίζες σε μαφιόζους και μεγαλοεργολάβους, τα οικονομικά σκάνδαλα και οι μαύρες τρύπες στον προϋπολογισμό, παράλληλα με τις άθλιες συνθήκες -συχνά απλήρωτης- εργασίας πριν και κατά τη διάρκεια της έκθεσης, τις εκτοπίσεις πληθυσμών από τις φτωχογειτονιές, τα έκτακτα μέτρα ασφαλείας κτλ. Ε, τόσο κόσμο θα υποδεχτούμε! Μην αφήσουμε τη μιζέρια και την εκμετάλλευση της καθημερινότητας να μας χαλάσει τη γιορτή!

Και μην ξεχνάμε ότι όλο αυτό το πολυέξοδο πανηγύρι, κατά τη διάρκεια του οποίου φέυγουν και μερικά εκατομμύρια δεξιά κι αριστερά έγινε στη γειτονική Ιταλία, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ψηφίζει μέτρα λιτότητας και ζητάει από τους φτωχούς να σφίξουν ακόμα περισσότερο το ζωνάρι!

Κι αν όλα αυτά θυμίζουν κάτι από Ελλάδα (Ολυμπιάδα, κρίση, μνημόνια) δεν είναι τυχαίο, λέγεται παγκόσμιος καπιταλισμός…

Απέναντι λοιπόν σε αυτήν τη φιέστα υποτίμησης των ζωών μας, ορισμένες χιλιάδες ανθρώπων από ολόκληρη την Ιταλία και από άλλες χώρες αποφάσισαν να ανταποκριθούν σε ένα πανευρωπαϊκό κάλεσμα αγωνιστών από το Μιλάνο, και να ενώσουν τις φωνές τους και τις πρακτικές τους σε ένα συλλογικό “Φτάνει Πια!”, αρκετά με την εκμετάλλευση! Καλέστηκε λοιπόν μία αντισυγκέντρωση τη μέρα των εγκαινίων της Expo, η οποία ονομάστηκε No Expo και στηρίχθηκε από το σύνολο των πολιτικών κινημάτων και εργατικών φορέων στο πλαίσιο της διαδήλωσης για την 1η Μάη. Όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες συγκεντρώσεις, διαφορετικές λογικές και πρακτικές συνυπάρχουν και διαμορφώνουν ένα πολύμορφο κίνημα κοινωνικής αντίστασης.

Μα καλά, τί δουλειά είχαν εκεί 5 Αγιοπαρασκευιώτες;

Οι 5 κατηγορούμενοι φοιτητές συμμετέχουν στο ελληνικό φοιτητικό κίνημα, δραστηριοποιούνται στις συνελεύσεις των γειτονιών τους και έχουν πάρει μέρος σε ορισμένους από τους πολλούς εργατικούς/ταξικούς αγώνες που ξέσπασαν στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Με λίγα λόγια, είναι κάποιοι από τους χιλιάδες που κατέβηκαν τους δρόμους τα τελευταία χρόνια για να αγωνιστούν για την αξιοπρέπεια τους και την κοινωνική αλληλεγγύη. Είναι μία σταγόνα στο ωκεανό των εκατομμυρίων ανθρώπων που αντιστέκονται, είτε οργανωμένα είτε σπασμωδικά, στην εκμετάλλευση και την υποτίμηση των ζωών τους, στην καθημερινή βία της εξουσίας, που φτάνει μέχρι τις ωμές δολοφονίες (είτε ως εργατικά ατυχήματα είτε ως εν ψυχρώ εκτελέσεις από τους μπάτσους), στην Ελλάδα, την Αργεντινή, την Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Βοσνία, την Τουρκία, το Μεξικό, τη Βραζιλία και αλλού.

Όντας στην Ιταλία, οι 5 πολιτικά ενεργοί φοιτητές ήταν φυσικό να συμμετέχουν στη διαδήλωση που εναντιωνόταν στα σχέδια των από πάνω. Την επομένη της διαδήλωσης, στα πλαίσια μαζικών προσαγωγών στο σωρό, προσάγονται από μία καφετέρια με κριτήριο την έξοδό τους από κατειλημμένο κοινωνικό χώρο. Στη συνέχεια αναγκάζονται σε βίαιη λήψη αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού (DNA), χωρίς παρουσία διερμηνέα. Μετά από πολύωρη κράτηση και χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, αφήνονται.

Κι όσο ξυπνάν οι από κάτω, τρέμουν οι από πάνω

Απέναντι στις γενικευμένες αντιστάσεις των από κάτω, οι κρατικοί μηχανισμοί δε μένουν προφανώς απαθείς, αλλά θωρακίζονται σε όλα τα επίπεδα. Από τη μία επιτίθενται ακόμα περισσότερο στα εργασιακά δικαιώματα και σε ό,τι μπορεί να εξασφαλίσει μία αξιοπρεπή ζωή, ώστε να εντείνουν την εκμετάλλευση και το φόβο, και άρα να περιορίσουν τα περιθώρια αντίδρασης που έχουμε. Με λίγα λόγια, να μας υποχρεώσουν να περνάμε τη ζωή μας με σκυμμένο το κεφάλι, ζητιανεύοντας για ψίχουλα και να λέμε κι ευχαριστώ, ώστε να μην έχουμε τον χρόνο, τη δύναμη και την ενέργεια να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

Οργανώνονται βέβαια και στο επίπεδο της αστυνομικής βίας και καταστολής, με τις εθνικές αστυνομίες να μοιάζουν όλο κα περισσότερο με στρατούς, τόσο στις τακτικές τους όσο και στον οπλισμό τους. Είναι το ίδιο νήμα που ενώνει την δολοφονία του Γρηγορόπουλου, τις κτηνωδίες ματάδων, δελτάδων και λοιπόν μπάτσων στις γενικές απεργίες και αλλού, με τις δολοφονίες στις φαβέλες της Βραζιλίας, τα αμερικανικά γκέτο και τα γαλλικά προάστια, τη δολοφονία του Τζιουλιάνι στην Γένοβα το 2001, και βέβαια τις δολοφονίες των μεταναστών στην Μεσόγειο και αλλού, τις οποίες ονομάζουν “ναυάγια”. Είναι η ίδια προειδοποιητική ταμπέλα που αναβοσβήνει πάνω από τα κεφάλια των κολασμένων αυτής της γης, που λέει “Καθίστε ήρεμα, γιατί οι ζωές σας για εμάς δεν έχουν καμία αξία!”

Τέλος, το σύστημα οργανώνει την καταστολή του και στο δικαστικό επίπεδο. Άλλωστε, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βάση του οποίου ζητά η Ιταλία να εκδοθούν οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές έχει κυρωθεί στο ελληνικό δίκαιο με τον τρομονόμο νο2 (2004). Το πλαίσιο των τρομονόμων είναι αυτό που καταπατά και τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα το ότι στην Ιταλία δεν υπάρχει ανώτατο όριο προφυλάκισης. Με λίγα λόγια, αν εκδοθούν οι 5 φοιτητές, μπορεί να περάσουν πέντε χρόνια στις Ιταλικές φυλακές, μακριά από τους δικούς τους, και όταν γίνει η δίκη να αθωωθούν, όπως είναι το πιο πιθανό με βάση τα ανύπαρκτα στοιχεία με τα οποία κατηγορούνται. Επίσης η έκδοσή τους στην Ιταλία θα σημαίνει την πλήρη απομόνωση, την οικονομική τους εξόντωση και την αδυναμία υπεράσπισής τους (άλλη γλώσσα και άλλο δίκαιο) Η ευρωπαϊκή κατασταλτική ολοκλήρωση χτίζει ένα γενικευμένο Γκουαντάναμο που πολύ θα ήθελε να δει όλες και όλους εμάς που κατεβαίναμε όλα αυτά τα χρόνια στις απεργιακές και τις υπόλοιπες δυναμικές κινητοποιήσεις στο κέντρο της Αθήνας, στη φυλακή.

Είναι σαφές ότι η μόνη κατηγορία που βαραίνει τους 5 φοιτητές, είναι το ότι ένωσαν τη φωνή τους με χιλιάδες άλλους στο Μιλάνο και αλλού, το ότι αποφάσισαν να αντισταθούν στη μοίρα που μας επιφυλάσσουν οι δυνατοί αυτού του κόσμου!

Είναι όμως εξίσου σαφές, ότι η αλληλεγγύη μας απέναντι στους ανθρώπους που αγωνίζονται είναι αδιαπραγμάτευτη!

Να μην εκδοθούν οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές από την Αγία Παρασκευή

Παύση κάθε δίωξης

Αλληλεγγύη στους 5 Ιταλούς κατηγορούμενους για την ίδια υπόθεση

Τρίτη 24/11 Συγκέντρωση στην Ιταλική Πρεσβεία 18.00, Σέκερη και Β. Σοφίας

Σάββατο 28/11 Πορεία Μοναστηράκι 12.00, στα πλαίσια της Πανευρωπαϊκής ημέρας αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του No Expo

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 5 αγωνιστές φοιτητές

ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ” ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

«ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ» ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

Από τις 2-3-15 διεξάγεται εντός και εκτός των φυλακών ένας πολύμορφος αγώνας ενάντια στο νομικό οπλοστάσιο καταστολής, ποινικοποίησης και αποπολιτικοποίησης των κοινωνικών αγώνων.

Η κατάληψη Πρυτανείας ήταν ακόμα μία στιγμή του κοινού αγώνα με τους φυλακισμένους αγωνιστές που βρίσκονται σε απεργία πείνας εδώ και 47 ημέρες. Από την πρώτη στιγμή το εγχείρημα βίωσε πολυδιάστατη καταστολή. Από την ελεειονολογία ΜΜΕ και πρυτανικών αρχών που δε δίστασαν να καλέσουν αντισυγκέντρωση παραπέμποντας σε επιτροπή κατοίκων Αγίου Παντελεήμονα, μέχρι τη διαρκή και ασφυκτική περικύκλωση από ΜΑΤ και ασφαλίτες. Έτσι, έκει όπου καθεστωτικά και «προοδευτικά» μμε συκοφαντούσαν και απέκρυπταν τα αιτήματα των απεργών , η αστυνομία – σε αριστερά χέρια πλέον – προχωρούσε σε δεκάδες συλλήψεις αγωνιστών και απαγόρευε δημόσια καλεσμένες εκδηλώσεις και πορείες.

Σήμερα, 17 Απριλίου τα ξημερώματα, σαν κλέφτες, τεράστιες αστυνομικές δυνάμεις εκκενώνουν το κτίριο – παλαί ποτέ χώρο ασύλου – σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση.

Φαίνεται ότι πλέον η αθλιότητα δεν έχει σταματημό για την ολόφρεσκια κυβέρνηση της αριστεράς .Πώς να έχει άλλωστε, μετά τις επικείμενες υπογραφές των νέων συμφωνιών-μνημονίων και τους θεσμούς-τρόικα να παραμένουν ως έχουν.

Εντός της πρυτανείας συλλαμβάνονται 14 σύντροφοι/-ισσες με προσχηματικές κατηγορίες , όπως διακεκριμένες φθορές  για συνθήματα και οπλοκατοχή για σημαίες. Ανάμεσα στους συλληφθέντες βρίσκεται και ο αντιεξουσιαστής κομμουνιστής Πολύκαρπος Γεωργιάδης, σύντροφός μας στη συλλογικότητα αναρχικοί και κομμουνιστές από τις γειτονιές της Κυψέλης και του Γκύζη. Στο πρόσωπο του συντρόφου μας καθώς και των άλλων αναρχικών συλληφθέντων, στήνεται από τα ΜΜΕ ένα σκηνικό λάσπης, ενταγμένο στο ευρύτερο πλαίσιο προπαγάνδας και απονοηματοδότησης των αγώνων. Η επιλογή του συντρόφου μας να σταθεί στο πλευρό του κοινωνικού ληστή Βασίλη Παλαιοκώστα είναι κομμάτι του κόσμου των από τα κάτω. Ενός κόσμου που οφείλει να νοηματοδοτείται από την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια σε πλήρη αντίθεση με τον κόσμο της κυριαρχίας που μπορεί να δει την αλληλοβοήθεια μόνο στα πρόσωπα των αφεντικών, των τραπεζιτών, των κάθε λογής καταπιεστών και εκμεταλλευτών.

Ας γνωρίζουν οι έμμισθοι ή εθελοντές κυβερνητικοί υπάλληλοι ότι το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα δεν είναι για τα δόντια τους.

Απέναντι στους τρομονόμους, απέναντι στην ανάθεση, απέναντι στην καταστολή στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό των απεργών πείνας και των συλληφθέντων του κοινού μας αγώνα, στο πλευρό των καταπιεσμένων και όσων αγωνίζονται.

«ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ» ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

 

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της κατάληψης της Πρυτανείας στα δικαστήρια της Ευελπίδων αύριο 18-04-2015 στις 11.00 π.μ.

Αναρχικοί και Κομμουνιστές

από τις γειτονιές της Κυψέλης και του Γκύζη

sak-kg.espivblogs.net

sak-kg@espiv.net

Μοίρασμα κειμένων σε σχολεία – για την 25η Μαρτίου

Τις ημέρες πριν την  «εθνική επέτειο» της 25ης Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε μοίρασμα στα σχολεία της γειτονιάς, ενάντια στους εθνικούς μύθους και σχετικά με την κατασκευή τους από τα σχολικά εγχειρίδια.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιραζόταν (κλικ για ζουμ) .

[sak]sxoleia-25imartiou-2015[sak]sxoleia-25imartiou-20153

[sak]sxoleia-25imartiou-20152[sak]sxoleia-25imartiou-20154

το κείμενο σε .pdf

[sak]sxoleia-25imartiou-2015

Για την εισβολή στο σπίτι συντρόφων

Το κράτος έχει συνέχεια…

και οι αγώνες των καταπιεσμένων και των αντιστεκόμενων, το ίδιο.

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου

Το πρωί του Σαββάτου 7 Μαρτίου άνδρες της κρατικής ασφάλειας μαζί με πάνοπλους συναδέλφους τους (ΟΠΚΕ) εισβάλουν με θεαματικό τρόπο (σπάσιμο κλειδαριάς, κουκούλες και προτεταμένα αυτόματα) στο σπίτι δύο αναρχικών συντρόφων μας, που κατοικούν εδώ και χρόνια στη γειτονιά της Κυψέλης. «Είναι και η κα εισαγγελέας εδώ. Έχουμε ένταλμα έρευνας. Υπάρχει ανώνυμη καταγγελία για όπλα και εκρηκτικά». Με αυτές τις τρεις φράσεις-κλισέ, η έρευνα ξεκινά. Ολοκληρώνεται σε μία ώρα με τις αναμενόμενες δύο διατυπώσεις: μία γραπτή «ουδέν ανευρέθη» (για το αποτέλεσμα της έρευνας) και μία προφορική -και αρκούντως γελοία- «καταλαβαίνετε, τη δουλειά μας κάνουμε» που συνοδεύει κάθε τέτοια και χειρότερη σκατοδουλειά του αστυνομοδικαστικού συρφετού. Το συγκεκριμένο περιστατικό, δεν είναι μεμονωμένο (sic). Αντίστοιχες εισβολές δέχτηκαν και άλλοι αναρχικοί εκείνες τις μέρες.

Ήταν η δεύτερη φορά σε διάστημα ενός χρόνου και κάτι, που με εντολή των πολιτικών τους προϊσταμένων (δεξιών τότε, αριστερών σήμερα, τι σημασία έχει) οι κατασταλτικές δυνάμεις εισβάλουν στο σπίτι των συντρόφων μας. Τότε η φυγή Ξηρού ήταν το προπαγανδιστικό όχημα για δεκάδες εισβολές σε σπίτια αγωνιστών και διαφημίστηκε από τα πάντα πρόθυμα ΜΜΕ ως «επιχείρηση τανάλια». Τώρα δεν χρειάστηκε καν πρόσχημα για τις ανάλογες «έρευνες». Τότε και τώρα χρησιμοποιήθηκε το ίδιο ακριβώς προκάλυμμμα «καταγγελία για όπλα και εκρηκτικά», η ίδια μεθοδολογία του «ανώνυμου τηλεφωνήματος», το ίδιο αποτέλεσμα «μηδέν εις το πηλίκον» αλλά κυρίως ο ίδιος σκοπός: η στοχοποίηση και ο εκφοβισμός όσων αντιστέκονται στην ολοκληρωτική λεηλασία των ζωών μας, όσων παίρνουν θέση ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο στον πολύμορφο, κοινωνικό και ταξικό αγώνα που μαίνεται. Τότε και τώρα μπορεί τα γουρούνια να άλλαξαν μούρη, παραμένουν όμως γουρούνια και βρωμάνε το ίδιο.

Οι συγκεκριμένοι σύντροφοι συμμετέχουν στη συλλογικότητά μας «Αναρχικοί και Κομμουνιστές από τις γειτονιές της Κυψέλης και του Γκύζη», που δραστηριοποιείται πολιτικά εδώ και ενάμιση χρόνο στις δύο περιοχές. Με στόχο την όξυνση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων και τη ρήξη με κάθε λογής εξουσία (πολιτική, οικονομική, συνδικαλιστική, φυλετική, πατριαρχική) στεκόμαστε δίπλα στους καταπιεσμένους και τους αγωνιζόμενους (ντόπιους και μετανάστες). Με όχημα τη διάχυση του ανατρεπτικού λόγου και δράσης στις γειτονιές μας, στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, σε κάθε πεδίο της καθημερινής μας ζωής επιδιώκουμε τη δημιουργία κοινοτήτων αγώνα που βασίζονται στην αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη, την ισότητα και την αντιιεραρχία. Όλοι και όλες είμαστε εδώ και χρόνια κομμάτι του αναρχικού χώρου και του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος. Συμμετέχουμε ενεργά με όλες μας τις δυνάμεις στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση απέναντι σ’ ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης, απόλυτης υποτέλειας και αργού θανάτου που επιχειρείται να μας επιβληθεί από το ελληνικό κράτος υπό της οδηγίες των διεθνών οικονομικών επιτελείων.

Για μας τέτοιες κινήσεις εκφοβισμού όχι απλά πέφτουν στο κενό, αλλά ενδυναμώνουν τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ μας. Στην προσπάθεια απομόνωσης και διαπόμπευσης συντρόφων-ισσών μας, αντιπαραθέτουμε τις δικές μας συλλογικές αντιστάσεις. Στις κάθε είδους κατασταλτικές μεθοδεύσεις-επιθέσεις, παραμένουμε σταθεροί σε αυτό που εδώ και χρόνια έχουμε επιλέξει, τον αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.

Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία πέντε χρόνια της καπιταλιστικής και συστημικής κρίσης είναι γνωστή και βιώνεται με τον πιο βάρβαρο τρόπο. Ισοπέδωση εργασιακών κεκτημένων, πετσόκομα μισθών και συντάξεων, αύξηση της ανεργίας και φτωχοποίηση ολοένα και μεγαλύτερων κομματιών, διάλυση των δομών υγείας και παιδείας, υποβάθμιση του περιβάλλοντος, καταστολή των αντιστεκόμενων κομματιών, περιθωριοποίηση έως και εξόντωση πλεονάζοντος πληθυσμού, διάχυση του φόβου, συνθήκες ασφυξίας. Για να σωθούν οι τράπεζες και τα μεγαλοστελέχη τους, για να συνεχίσουν να αναπαράγονται τα κέρδη των ντόπιων και διεθνών αφεντικών η συνταγή γράφει πάνω της «ο θάνατός σου η ζωή μου» και εφαρμόζεται χωρίς ενδοιασμούς σε όλους τους υπηκόους. Όπως κάθε τέτοια συνταγή εξουσίας όμως έχει και παρενέργειες. Αφήνει αργά ή γρήγορα ακάλυπτο το αποκρουστικό πρόσωπο της εξουσίας, μετασχηματίζει ή κομματιάζει το όποιο κοινωνικό συμβόλαιο του παρελθόντος και μειώνει σε επικίνδυνο βαθμό την εμπιστοσύνη στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα και τους θεσμούς του. Οι «ασθενείς» αντιδρούν άλλοτε σπασμωδικά κι άλλοτε πιο οργανωμένα με αγώνες σε τοπικό επίπεδο, εξεγέρσεις σε διάφορα μέρη του κόσμου, εργατικούς αγώνες (με τη μερικότητα των αιτημάτων τους), δυναμικές απεργίες, στιγμιαίες συγκρούσεις στους δρόμους των μητροπόλεων, συλλογικά και αυτοοργανωμένα εγχειρήματα στις γειτονιές, επιθέσεις σε οικονομικούς και πολιτικούς στόχους.

Και κάπου εκεί ανάμεσα στις ελλείψεις και τα λάθη όσων αντιστέκονται, εκμεταλλευόμενη την απελπισία για να τη μετατρέψει σε ψήφους, υποσχόμενη ελπίδα για έναν πιο ανθρώπινο καπιταλισμό (!) έρχεται η αριστερή διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψεκασμένη με ολίγη ακροδεξιά των ΑΝΕΛ. Υποσχέσεις όπως «μνημόνια και τρόικα τέλος», αύξηση κατώτατου μισθού, θέσεις εργασίας από τη μία και δήθεν δικαίωση διάφορων αδικιών όπως απολύσεις, άνοιγμα καταστημάτων τις Κυριακές, κατάργηση φόρων κ.ά. από την άλλη δόθηκαν απλόχερα ως άλλα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς. Με άτσαλο και τραγελαφικό τρόπο η κυβέρνηση προσπαθεί να ξανασυρράψει την εμπιστοσύνη στο υπάρχον πολιτικό σύστημα, να πείσει πως δεν είναι η εξουσία και ο καπιταλισμός το πρόβλημα, αλλά το χρώμα του προσωπείου που κάθε φορά τα ντύνει το εκάστοτε κόμμα-διαχειριστής τους.

Όμως, όπως είπαν και οι ίδιοι «το κράτος έχει συνέχεια». Είναι αυτή ακριβώς η συνέχεια κράτους και κεφαλαίου που δεν αφήνει περιθώρια παρά για υπογραφή και 3ου μνημονίου το καλοκαίρι, που μεταθέτει επ’ αόριστον τις προεκλογικές υποσχέσεις περί αυξήσεων μισθών και επαναπροσλήψεων, που συντηρεί επαίσχυντα προγράμματα εργασίας τύπου voucher, που διατηρεί την ύπαρξη των μεταλλείων στις Σκουριές, που φροντίζει πρώτα και πάνω απ’ όλα τη διάσωση των τραπεζών με εκατοντάδες εκατομμυρίων να πηγαίνουν και πάλι στα ληστρικά αυτά ιδρύματα του καπιταλισμού (βλ.3 δις με τη νέα συμφωνία). Όσες υποσχέσεις κι αν δίνουν όποια κόμματα είναι αδύνατο και επί της ουσίας αντιφατικό να περιμένει κανείς να στραφούν ενάντια σε αυτό που υπηρετούν και τα θρέφει, το σύστημα εκμετάλλευσης του καπιταλισμού.

Σε αυτό το πλαίσιο η συνέχιση κατασταλτικών μεθόδων όπως οι εισβολές σε σπίτια αγωνιστών δεν μας εκπλήσσουν. Πόσο μάλλον τη στιγμή που βρίσκεται σε εξέλιξη μία από τις σημαντικότερες ως προς τα αιτήματά της απεργίες πείνας φυλακισμένων αγωνιστών (αναρχικών και κομμουνιστών) κρατουμένων για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, του τρομονόμου και του κουκουλονόμου, για την αποφυλάκιση του πολυτραυματία Σ.Ξηρού, τη απαράδεκτη χρήση του DNA ως αποδεικτικού μέσου και την ταυτόχρονα την ποινικοποίηση των κοινωνικών και συγγενικών σχέσεων.

Όπως είχαν γράψει οι δύο σύντροφοι στο κείμενο που δημοσιοποίησαν πριν από ένα χρόνο για την τότε εισβολή στο σπίτι τους: «Εκείνο όμως που δεν ομολογεί το καθεστώς, θριαμβολογώντας μάλιστα περί του αντιθέτου, είναι πως όσο σφίγγει τις ζωές των καταπιεσμένων με κάθε λογής τανάλιες, τόσο απελευθερώνονται δυναμικές που θα στραφούν ενάντιά του. Οι σποραδικές αντιστάσεις, οι πολυήμερες εξεγέρσεις, οι συγκρουσιακές απεργίες και διαδηλώσεις, που εκδηλώνονται σε διάφορες στιγμές με διαφορετικές αφορμές σε όλο τον κόσμο, οι αυτοοργανωμένες και αντιιεραρχικές δομές στις γειτονιές, τα συλλογικά εγχειρήματα, τα σαμποτάζ και οι επιθέσεις στην κυριαρχία είναι κομμάτια της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Μιας αντεπίθεσης των καταπιεσμένων που με όχημα τους αδιαμεσολάβητους και εξωθεσμικούς αγώνες οφείλει να υψώσει οδοφράγματα στην επέλαση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Μιας αντεπίθεσης που να θέτει συνειδητά τις βάσεις για την ολοκληρωτική καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης

Όλοι και όλες εμείς, οι από τα κάτω, γνωρίζουμε ότι τίποτα δεν μας χαρίστηκε, ότι τα πάντα κατακτήθηκαν με αγώνες. Οι αδιαμεσολάβητες, συλλογικές, αυτοοργανωμένες, οριζόντιες και πολύμορφες αντιστάσεις παραμένουν ο μόνος δρόμος στον αγώνα προς την κοινωνική επανάσταση.

Ούτε το δεξιό μαστίγιο του φόβου ούτε το αριστερό καρότο της ελπίδας.

Καμία ανάθεση Καμία αυταπάτη

Να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις

για να οργανώσουμε και να πραγματώσουμε την κοινωνική αντεπίθεση.

Αναρχικοί και Κομμουνιστές

από τις γειτονιές της Κυψέλης και του Γκύζη

επικοινωνία: sak-kg.espivblogs.net

sak-kg@espiv.net

Αλληλεγγύη στον μετανάστη εργάτη Ουαλίντ Τάλεμπ

Αλληλεγγύη στον μετανάστη εργάτη Ουαλίντ Τάλεμπ που βασανίστηκε και ληστεύτηκε από το αφεντικό του Γιώργο Σγούρδα, τον γιο του Σταμάτη και δύο ακόμα άτομα στην Σαλαμίνα το Νοέμβρη του 2011

Πορεία- παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στις γειτονίες μας  στις 7/3 από πλατεία Αμερικής
Πορεία- παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στις γειτονίες μας
στις 7/3 από πλατεία Αμερικής

[sak]elliniko-oualint-3-2015
κείμενο που μοιράστηκε
Στις 3/11/2012, o Ουαλίντ Τάλεμπ μεταφέρει από το σπίτι του στο φούρνο όπου εργάζεται, θεωρώντας τον ασφαλέστερο μέρος φύλαξης, την τσάντα του με (περίπου) 12.000 ευρώ, δεδουλευμένα μηνών του ίδιου και άλλων συμπατριωτών του τα οποία έχουν σκοπό να στείλουν στις οικογένειές τους στην Αίγυπτο. Για τη μεταφορά αυτή ενημερώνει το αφεντικό του Γιώργο Σγούρδα, ο οποίος του κλέβει τα χρήματα και με τη συνδρομή του γιού του Σταμάτη, που έχει συχνά πάρε-δώσε με τα τοπικά γραφεία της χρυσής αυγής, και άλλο ένα υποκείμενο, του περνούν στο λαιμό αλυσίδα 8 μέτρων, την κλείνουν με λουκέτο και τον μεταφέρουν σ’ ένα στάβλο. Εκεί φτάνει και ένας τέταρτος. Για 18 ώρες τον έχουν δεμένο, τον χτυπούν με την αλυσίδα και με γροθιές μέχρι λιποθυμίας, τον περιλούζουν με μπίρα βρίζοντας τη θρησκεία του, τον βασανίζουν με φρικτές μεθόδους. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι τρώνε και πίνουν, απολαμβάνοντας τις πράξεις τους. Τις πρωινές ώρες, μόλις φεύγουν οι βασανιστές του, ο Ουαλίντ καταφέρνει να διαφύγει από το στάβλο σπάζοντας το λουκέτο της αλυσίδας με μια πέτρα. Κάτοικοι της Σαλαμίνας τον βρίσκουν σε κεντρικό δρόμο, κάτω από ένα δέντρο, σχεδόν αναίσθητο και με την αλυσίδα ακόμη στο λαιμό του. Ο Ουαλίντ έχει υποστεί μόνιμες σωματικές βλάβες: έχασε οριστικά την όρασή του από το αριστερό μάτι λόγω των επαναλαμβανόμενων χτυπημάτων με την αλυσίδα, επιδεινώθηκε σοβαρά ένα πρόβλημα υγείας που είχε από το παρελθόν στα πόδια του, έχει συνεχώς έντονους πονοκεφάλους. Παρόλα αυτά, παρά τις απειλές και την τρομοκράτηση που δέχεται σχεδόν καθημερινά από τους βασανιστές του, ο Ουαλίντ παραμένει στη Σαλαμίνα, δείχνοντας αξιοπρέπεια και σθένος. Οι 4 βασανιστές του, μετά από 5 αναβολές της δίκης, δικάζονται στις 10 Μαρτίου 2015 στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πειραιά για αρπαγή, ληστεία, επικίνδυνη σωματική βλάβη και προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας. Από τις απεργίες των αιγύπτιων αλιεργατών στο λιμάνι της Μηχανιώνας και των πακιστανών εργατών στη Σκάλα Λακωνίας μέχρι τις εργασιακές συνθήκες δουλείας στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, από την επίθεση φασιστών σε αιγύπτιους ψαράδες στο Πέραμα μέχρι το βιτριόλι στο πρόσωπο της Κ. Κούνεβα και το βασανισμό της μετανάστριας από τη Βουλγαρία στην Εύβοια, μετανάστες εργάτες, μετανάστριες εργάτριες «αμείβονται» με πυροβολισμούς, βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς, βαρβαρότητα. Καθημερινά, μετανάστες και μετανάστριες ζουν σε «καθεστώς εξαίρεσης», αντιμετωπίζουν κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις, ρατσισμό, εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Απέναντι στην φασιστική αντίληψη που θέλει τους μετανάστες υπανθρώπους. Απέναντι στη στυγνή εκμετάλλευση και στη βαρβαρότητα των αφεντικών. Απέναντι στην εξάπλωση του εκφασισμού. Αλληλεγγύη στον μετανάστη εργάτη Ουαλίντ Τάλεμπ που βασανίστηκε και ληστεύτηκε από το αφεντικό του Γιώργο Σγούρδα, τον γιο του Σταμάτη και δύο ακόμα άτομα στην Σαλαμίνα το Νοέμβρη του 2011 Ο δρόμος της ελευθερίας θα περάσει από πάνω τους. Σπάζοντας τις αδιάφορες ή συνένοχες σιωπές.

ΤΣΑΚΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ

 


φωτογραφίες από την πορεία – παρέμβαση για τον μετανάστη εργάτη Ουαλίντ Τάλεμπ

P3071855

P3071864

P3071862

P3071906

Πορεία- παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στις γειτονίες μας  στις 7/3 από πλατεία Αμερικής

P3071882P3071873P3071872P3071862P3071863