Αρχείο ετικέτας καταστολή

Τοπική Μοτοπορεία αλληλεγγύης στον Τασο Θεοφίλου σε Γκύζη – Κυψέλη – Πατήσια (22/06/2017)

Αυτή την Πέμπτη (22 Ιούνη) πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης στον αναρχικό κομμουνιστή Τάσο Θεοφίλου, με σκοπό την επικοινωνία στις γειτονιές μας της κεντρικής πορείας και συνολικά της υπόθεσης.

Η μοτοπορεία καλέστηκε με πρωτοβουλία του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού Άνω Κάτω Πατησίων και των Αναρχικών και Κομμουνιστών από Κυψέλη κ’ Γκύζη και πλαισιώθηκε από δεκάδες συντρόφους.

Πέρασε από τις γειτονιές Γκυζή, Κυψέλη και Πατήσια, κάνοντας στάσεις για μοίρασμα κειμένων και τοποθέτηση πανό/ χαρτοπανό.

Όλοι στην πορεία, αύριο Σάββατο 12:00 μμ στο Μοναστηράκι !

Ακολουθούν φωτογραφίες από την μοτοπορεία.

Πορεία αλληλεγγύης στον Τάσο Θεοφίλου – Σάββατο 24/6, 12.00 – Μοναστηράκι

24 Ιούνη: ημέρα πανελλαδικής δράσης για τη δίωξη του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου

Αθήνα: Πορεία αλληλεγγύης στον Τάσο Θεοφίλου – 12.00 – Μοναστηράκι

«Θα πω για άλλη μια φορά και κλείνοντας ότι δεν έχω διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι. Διέπραξα όμως το αδίκημα που περικλείει όλα τα αδικήματα. Είμαι αναρχικός. Στον ταξικό πόλεμο πήρα θέση
με τους αποκλεισμένους και τους αδικημένους, με τους κυνηγημένους και με τους κολασμένους, με τους φτωχούς, με τους αδύναμους και τους καταπιεσμένους».

απόσπασμα από την «απολογία» του συντρόφου

Τρομοκράτες, φονιάδες και ληστές είναι τα κράτη και οι καπιταλιστές
Οργάνωση και αγώνας για την κοινωνική επανάσταση

συλλογικότητες, σύντροφοι/συντρόφισσες

 

 

Πέμπτη 11/2/2016 στις 18:00 – Πορεία αλληλεγγύης στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν

 

Πορεία αλληλεγγύης στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν

Πέμπτη 11/2/2016 στις 18:00,

Μαυροματαίων και Δεριγνύ 1

Η κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν υπάρχει ως στεγαστικό εγχείρημα από τον Ιούνιο του 2005 . Από τον Ιανουάριο του 2015, πέρα από κατάληψη στέγης, δρα πολιτικά και ανοιχτά αποτελώντας κομμάτι του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου. Το τελευταίο διάστημα, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο πρύτανης Εμμανουήλ Γιακουμάκης προκήρυξαν ανοιχτή δημοπρασία με σκοπό την ‘ανακατασκευή’ του κτιρίου στο οποίο στεγάζεται η κατάληψη, με προϋπολογισμό που ανέρχεται στα 2,8 εκατομμύρια ευρώ. Φαίνεται ότι το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών αφήνει στην άκρη το ακαδημαϊκό του έργο και μπαίνει δυναμικά στη μπίζνα του real estate. Έχοντας ήδη στην κατοχή του αρκετά ‘φιλέτα’ στην περιοχή, θέλει να ξεκινήσει οικοδομικές εργασίες για τον καλλωπισμό ενός ακόμα με τα 2,8 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ. Αν θεωρούν όμως ότι θα αφήσουμε την κατάληψη στα χέρια του κάθε πρύτανη που θέλει να γίνει μεγαλοεργολάβος, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο.

Τι είναι λοιπόν αυτές οι καταλήψεις?

Οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι αποτελούν νησίδες ελευθερίας, για όλους εμάς που αγωνιζόμαστε για ένα κόσμο ισότητας, σεβασμού και αξιοπρέπειας. Είναι χώροι δημιουργίας και έκφρασης, αντίστασης και αγώνα, είτε ως στεγαστικά εγχειρήματα που σκοπό έχουν να αποδομήσουν κάθε έννοια ιδιοκτησίας, είτε ως κοινωνικοί χώροι. Χώροι μέσα στους οποίους οι επιθυμίες γίνονται πράξη με σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Λειτουργώντας συλλογικά, αντί-ιεραρχικά, οριζόντια και αυτοοργανωμένα, χωρίς αφέντες και δούλους.

Κάποιοι ‘τρελοί’ επιμένουν ότι είναι χώροι ελευθερίας.

Γι’ αυτό και όταν αυτοί οι χώροι δέχονται επιθέσεις ή απειλούνται από κάθε λογής κρατικά και παρακρατικά καθάρματα η συλλογική μας απάντηση είναι ξεκάθαρη.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους.

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν

 

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν

Μπλόκο στην έκδοση των 5 αγωνιστών – Συγκέντρωση στο Εφετείο Αθηνών

Σύγκεντρωτικό ενημερώσης /δράσεων/ λόγου για την υπόθεση στο free5.gr

Κείμενο των διωκόμενων για την πορεία No Expo

Να μπλοκάρουμε την έκδοση των 5 αγωνιστών φοιτητών

Να μπλοκάρουμε την έκδοση των 5 αγωνιστών φοιτητών

Την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, μέρα γενικής απεργίας, αστυνομικοί, με συνοδεία εισαγγελέα, εισβάλουν στα σπίτια πέντε φοιτητών από την Αγία Παρασκευή και τους συλλαμβάνουν, μετά από απαίτηση του Ιταλικού κράτους, το οποίο έχει εκδώσει Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εναντίον τους. Την ίδια μέρα, στο Μιλάνο, η ιταλική αστυνομία συλλαμβάνει πέντε Ιταλούς, οι οποίοι βρίσκονται κατηγορούμενοι για την ίδια υπόθεση. Με μοναδική σαφή κατηγορία τη συμμετοχή τους στη διαδήλωση No Expo στο Μιλάνο, την 1η Μάη 2015, ζητείται από τις ελληνικές δικαστικές αρχές και εμμέσως πλην σαφώς από την κυβέρνηση να εκδώσουν τους πέντε νέους για να δικαστούν στην Ιταλία, χωρίς καν, προς το παρόν, να υπάρχει η πλήρης δικογραφία στα χέρια του συμβουλίου εφετών, το οποίο και θα αποφασίσει για την έκδοσή τους ή μη. Το μόνο στοιχείο που “παραχωρείται” είναι μια γενικόλογη κατηγορία ότι εθεάθησαν να συμμετέχουν σε επεισόδια, χωρίς να διευκρινίζεται ούτε το από ποιόν εθεάθησαν, ούτε το τί ακριβώς εθεάθησαν να κάνουν.Αυτά αφήνονται στη διακριτική ευχέρεια και την πολιτική βούληση των εφετών να κρίνουν αν είναι απαραίτητα στοιχεία για να κατηγορηθεί κάποιος ή όχι.

Νο ΕXPO – Σαν να λέμε “Φτάνει Πια!”

Τι ήταν όμως η διαδήλωση στην οποία συμμετείχαν οι 5 φοιτητές;

Το 2015, η παγκόσμια έκθεση Expo διοργανώθηκε στο Μιλάνο. Οι εκθέσεις Expo είναι παγκόσμιες εκθέσεις που διοργανώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, σε διαφορετική κάθε φορά πόλη, για να εκθειαστούν και να διαφημιστούν τα προϊόντα της βιομηχανίας και του καπιταλισμού, να κανονιστούν λογής λογής εμπορικές συμφωνίες. Με λίγα λόγια είναι άλλο ένα από τα γνωστά καπιταλιστικά πανηγύρια (λέγε με Ολυμπιάδα, Παγκόσμιο Κύπελλο, Biennale κτλ.), κατά τη διάρκεια των οποίων η σαμπάνια ρέει άφθονη, σερβιρισμένη από εθελόδουλους και απλήρωτους εθελοντές, τα αστειάκια δίνουν και παίρνουν ανάμεσα σε γούνες και χρυσαφικά, και οι νέες συνθήκες εκμετάλλευσης των “από τα κάτω” σφραγίζονται με χρυσές πένες από τη διεθνή ελίτ του καπιταλισμού. Και προφανώς, για να στηθεί όλο αυτό το πανηγύρι, δεν έλειψαν οι μίζες σε μαφιόζους και μεγαλοεργολάβους, τα οικονομικά σκάνδαλα και οι μαύρες τρύπες στον προϋπολογισμό, παράλληλα με τις άθλιες συνθήκες -συχνά απλήρωτης- εργασίας πριν και κατά τη διάρκεια της έκθεσης, τις εκτοπίσεις πληθυσμών από τις φτωχογειτονιές, τα έκτακτα μέτρα ασφαλείας κτλ. Ε, τόσο κόσμο θα υποδεχτούμε! Μην αφήσουμε τη μιζέρια και την εκμετάλλευση της καθημερινότητας να μας χαλάσει τη γιορτή!

Και μην ξεχνάμε ότι όλο αυτό το πολυέξοδο πανηγύρι, κατά τη διάρκεια του οποίου φέυγουν και μερικά εκατομμύρια δεξιά κι αριστερά έγινε στη γειτονική Ιταλία, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ψηφίζει μέτρα λιτότητας και ζητάει από τους φτωχούς να σφίξουν ακόμα περισσότερο το ζωνάρι!

Κι αν όλα αυτά θυμίζουν κάτι από Ελλάδα (Ολυμπιάδα, κρίση, μνημόνια) δεν είναι τυχαίο, λέγεται παγκόσμιος καπιταλισμός…

Απέναντι λοιπόν σε αυτήν τη φιέστα υποτίμησης των ζωών μας, ορισμένες χιλιάδες ανθρώπων από ολόκληρη την Ιταλία και από άλλες χώρες αποφάσισαν να ανταποκριθούν σε ένα πανευρωπαϊκό κάλεσμα αγωνιστών από το Μιλάνο, και να ενώσουν τις φωνές τους και τις πρακτικές τους σε ένα συλλογικό “Φτάνει Πια!”, αρκετά με την εκμετάλλευση! Καλέστηκε λοιπόν μία αντισυγκέντρωση τη μέρα των εγκαινίων της Expo, η οποία ονομάστηκε No Expo και στηρίχθηκε από το σύνολο των πολιτικών κινημάτων και εργατικών φορέων στο πλαίσιο της διαδήλωσης για την 1η Μάη. Όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες συγκεντρώσεις, διαφορετικές λογικές και πρακτικές συνυπάρχουν και διαμορφώνουν ένα πολύμορφο κίνημα κοινωνικής αντίστασης.

Μα καλά, τί δουλειά είχαν εκεί 5 Αγιοπαρασκευιώτες;

Οι 5 κατηγορούμενοι φοιτητές συμμετέχουν στο ελληνικό φοιτητικό κίνημα, δραστηριοποιούνται στις συνελεύσεις των γειτονιών τους και έχουν πάρει μέρος σε ορισμένους από τους πολλούς εργατικούς/ταξικούς αγώνες που ξέσπασαν στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Με λίγα λόγια, είναι κάποιοι από τους χιλιάδες που κατέβηκαν τους δρόμους τα τελευταία χρόνια για να αγωνιστούν για την αξιοπρέπεια τους και την κοινωνική αλληλεγγύη. Είναι μία σταγόνα στο ωκεανό των εκατομμυρίων ανθρώπων που αντιστέκονται, είτε οργανωμένα είτε σπασμωδικά, στην εκμετάλλευση και την υποτίμηση των ζωών τους, στην καθημερινή βία της εξουσίας, που φτάνει μέχρι τις ωμές δολοφονίες (είτε ως εργατικά ατυχήματα είτε ως εν ψυχρώ εκτελέσεις από τους μπάτσους), στην Ελλάδα, την Αργεντινή, την Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Βοσνία, την Τουρκία, το Μεξικό, τη Βραζιλία και αλλού.

Όντας στην Ιταλία, οι 5 πολιτικά ενεργοί φοιτητές ήταν φυσικό να συμμετέχουν στη διαδήλωση που εναντιωνόταν στα σχέδια των από πάνω. Την επομένη της διαδήλωσης, στα πλαίσια μαζικών προσαγωγών στο σωρό, προσάγονται από μία καφετέρια με κριτήριο την έξοδό τους από κατειλημμένο κοινωνικό χώρο. Στη συνέχεια αναγκάζονται σε βίαιη λήψη αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού (DNA), χωρίς παρουσία διερμηνέα. Μετά από πολύωρη κράτηση και χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, αφήνονται.

Κι όσο ξυπνάν οι από κάτω, τρέμουν οι από πάνω

Απέναντι στις γενικευμένες αντιστάσεις των από κάτω, οι κρατικοί μηχανισμοί δε μένουν προφανώς απαθείς, αλλά θωρακίζονται σε όλα τα επίπεδα. Από τη μία επιτίθενται ακόμα περισσότερο στα εργασιακά δικαιώματα και σε ό,τι μπορεί να εξασφαλίσει μία αξιοπρεπή ζωή, ώστε να εντείνουν την εκμετάλλευση και το φόβο, και άρα να περιορίσουν τα περιθώρια αντίδρασης που έχουμε. Με λίγα λόγια, να μας υποχρεώσουν να περνάμε τη ζωή μας με σκυμμένο το κεφάλι, ζητιανεύοντας για ψίχουλα και να λέμε κι ευχαριστώ, ώστε να μην έχουμε τον χρόνο, τη δύναμη και την ενέργεια να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

Οργανώνονται βέβαια και στο επίπεδο της αστυνομικής βίας και καταστολής, με τις εθνικές αστυνομίες να μοιάζουν όλο κα περισσότερο με στρατούς, τόσο στις τακτικές τους όσο και στον οπλισμό τους. Είναι το ίδιο νήμα που ενώνει την δολοφονία του Γρηγορόπουλου, τις κτηνωδίες ματάδων, δελτάδων και λοιπόν μπάτσων στις γενικές απεργίες και αλλού, με τις δολοφονίες στις φαβέλες της Βραζιλίας, τα αμερικανικά γκέτο και τα γαλλικά προάστια, τη δολοφονία του Τζιουλιάνι στην Γένοβα το 2001, και βέβαια τις δολοφονίες των μεταναστών στην Μεσόγειο και αλλού, τις οποίες ονομάζουν “ναυάγια”. Είναι η ίδια προειδοποιητική ταμπέλα που αναβοσβήνει πάνω από τα κεφάλια των κολασμένων αυτής της γης, που λέει “Καθίστε ήρεμα, γιατί οι ζωές σας για εμάς δεν έχουν καμία αξία!”

Τέλος, το σύστημα οργανώνει την καταστολή του και στο δικαστικό επίπεδο. Άλλωστε, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βάση του οποίου ζητά η Ιταλία να εκδοθούν οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές έχει κυρωθεί στο ελληνικό δίκαιο με τον τρομονόμο νο2 (2004). Το πλαίσιο των τρομονόμων είναι αυτό που καταπατά και τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα το ότι στην Ιταλία δεν υπάρχει ανώτατο όριο προφυλάκισης. Με λίγα λόγια, αν εκδοθούν οι 5 φοιτητές, μπορεί να περάσουν πέντε χρόνια στις Ιταλικές φυλακές, μακριά από τους δικούς τους, και όταν γίνει η δίκη να αθωωθούν, όπως είναι το πιο πιθανό με βάση τα ανύπαρκτα στοιχεία με τα οποία κατηγορούνται. Επίσης η έκδοσή τους στην Ιταλία θα σημαίνει την πλήρη απομόνωση, την οικονομική τους εξόντωση και την αδυναμία υπεράσπισής τους (άλλη γλώσσα και άλλο δίκαιο) Η ευρωπαϊκή κατασταλτική ολοκλήρωση χτίζει ένα γενικευμένο Γκουαντάναμο που πολύ θα ήθελε να δει όλες και όλους εμάς που κατεβαίναμε όλα αυτά τα χρόνια στις απεργιακές και τις υπόλοιπες δυναμικές κινητοποιήσεις στο κέντρο της Αθήνας, στη φυλακή.

Είναι σαφές ότι η μόνη κατηγορία που βαραίνει τους 5 φοιτητές, είναι το ότι ένωσαν τη φωνή τους με χιλιάδες άλλους στο Μιλάνο και αλλού, το ότι αποφάσισαν να αντισταθούν στη μοίρα που μας επιφυλάσσουν οι δυνατοί αυτού του κόσμου!

Είναι όμως εξίσου σαφές, ότι η αλληλεγγύη μας απέναντι στους ανθρώπους που αγωνίζονται είναι αδιαπραγμάτευτη!

Να μην εκδοθούν οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές από την Αγία Παρασκευή

Παύση κάθε δίωξης

Αλληλεγγύη στους 5 Ιταλούς κατηγορούμενους για την ίδια υπόθεση

Τρίτη 24/11 Συγκέντρωση στην Ιταλική Πρεσβεία 18.00, Σέκερη και Β. Σοφίας

Σάββατο 28/11 Πορεία Μοναστηράκι 12.00, στα πλαίσια της Πανευρωπαϊκής ημέρας αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του No Expo

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 5 αγωνιστές φοιτητές

ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ” ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

«ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ» ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

Από τις 2-3-15 διεξάγεται εντός και εκτός των φυλακών ένας πολύμορφος αγώνας ενάντια στο νομικό οπλοστάσιο καταστολής, ποινικοποίησης και αποπολιτικοποίησης των κοινωνικών αγώνων.

Η κατάληψη Πρυτανείας ήταν ακόμα μία στιγμή του κοινού αγώνα με τους φυλακισμένους αγωνιστές που βρίσκονται σε απεργία πείνας εδώ και 47 ημέρες. Από την πρώτη στιγμή το εγχείρημα βίωσε πολυδιάστατη καταστολή. Από την ελεειονολογία ΜΜΕ και πρυτανικών αρχών που δε δίστασαν να καλέσουν αντισυγκέντρωση παραπέμποντας σε επιτροπή κατοίκων Αγίου Παντελεήμονα, μέχρι τη διαρκή και ασφυκτική περικύκλωση από ΜΑΤ και ασφαλίτες. Έτσι, έκει όπου καθεστωτικά και «προοδευτικά» μμε συκοφαντούσαν και απέκρυπταν τα αιτήματα των απεργών , η αστυνομία – σε αριστερά χέρια πλέον – προχωρούσε σε δεκάδες συλλήψεις αγωνιστών και απαγόρευε δημόσια καλεσμένες εκδηλώσεις και πορείες.

Σήμερα, 17 Απριλίου τα ξημερώματα, σαν κλέφτες, τεράστιες αστυνομικές δυνάμεις εκκενώνουν το κτίριο – παλαί ποτέ χώρο ασύλου – σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση.

Φαίνεται ότι πλέον η αθλιότητα δεν έχει σταματημό για την ολόφρεσκια κυβέρνηση της αριστεράς .Πώς να έχει άλλωστε, μετά τις επικείμενες υπογραφές των νέων συμφωνιών-μνημονίων και τους θεσμούς-τρόικα να παραμένουν ως έχουν.

Εντός της πρυτανείας συλλαμβάνονται 14 σύντροφοι/-ισσες με προσχηματικές κατηγορίες , όπως διακεκριμένες φθορές  για συνθήματα και οπλοκατοχή για σημαίες. Ανάμεσα στους συλληφθέντες βρίσκεται και ο αντιεξουσιαστής κομμουνιστής Πολύκαρπος Γεωργιάδης, σύντροφός μας στη συλλογικότητα αναρχικοί και κομμουνιστές από τις γειτονιές της Κυψέλης και του Γκύζη. Στο πρόσωπο του συντρόφου μας καθώς και των άλλων αναρχικών συλληφθέντων, στήνεται από τα ΜΜΕ ένα σκηνικό λάσπης, ενταγμένο στο ευρύτερο πλαίσιο προπαγάνδας και απονοηματοδότησης των αγώνων. Η επιλογή του συντρόφου μας να σταθεί στο πλευρό του κοινωνικού ληστή Βασίλη Παλαιοκώστα είναι κομμάτι του κόσμου των από τα κάτω. Ενός κόσμου που οφείλει να νοηματοδοτείται από την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια σε πλήρη αντίθεση με τον κόσμο της κυριαρχίας που μπορεί να δει την αλληλοβοήθεια μόνο στα πρόσωπα των αφεντικών, των τραπεζιτών, των κάθε λογής καταπιεστών και εκμεταλλευτών.

Ας γνωρίζουν οι έμμισθοι ή εθελοντές κυβερνητικοί υπάλληλοι ότι το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα δεν είναι για τα δόντια τους.

Απέναντι στους τρομονόμους, απέναντι στην ανάθεση, απέναντι στην καταστολή στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό των απεργών πείνας και των συλληφθέντων του κοινού μας αγώνα, στο πλευρό των καταπιεσμένων και όσων αγωνίζονται.

«ΗΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ» ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΩΝ ΤΗΣ

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

 

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της κατάληψης της Πρυτανείας στα δικαστήρια της Ευελπίδων αύριο 18-04-2015 στις 11.00 π.μ.

Αναρχικοί και Κομμουνιστές

από τις γειτονιές της Κυψέλης και του Γκύζη

sak-kg.espivblogs.net

sak-kg@espiv.net

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΦΛΕΒΑΡΗ 2015, 6 μ.μ.

ΕΞΩ ΑΠΟ  ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

(γωνία Βασ. Σοφίας & Ακαδημίας)

Την συγκέντρωση στηρίζουν οι Αναρχικοί και Κομμουνιστές από την Κυψέλη και το Γκύζη

καλέσματα έχουν βγει από:

Συνέλευση Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους, τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

  https://athens.indymedia.org/event/55731/

Συγγενείς –Φίλοι κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών

https://athens.indymedia.org/event/55764/

ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

https://athens.indymedia.org/event/55718/

Ασφυξία για μια ανάσα ελευθερίας (Απεργία πείνας Ν. Ρωμανού)

Παραθέτουμε το κείμενο του συντρόφου Ν.Ρωμανού που βρίσκεται σε απεργία πέινας από τις 10 Νοέμβρη. Η αλληλεγγύη και η επικοινωνία των αγώνων ήταν και παραμένει ζωτικό κομμάτι του συνολικού αγώνα για την ατομική και την κοινωνική απελευθέρωση.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

Ασφυξία για μια ανάσα ελευθερίας.

Την περασμένη άνοιξη έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις μέσα από τη φυλακή και πέρασα σε μια πανεπιστημιακή σχολή στην Αθήνα. Με βάση τους δικούς τους νόμους, λοιπόν, από τον Σεπτέμβρη δικαιούμαι να αρχίσω να παίρνω εκπαιδευτικές άδειες από τη φυλακή για να παρακολουθώ το πρόγραμμα της σχολής.

Όπως είναι λογικό, οι αιτήσεις που έχω κάνει έχουν καταλήξει στα αζήτητα, γεγονός που με οδηγεί να διεκδικήσω αυτό το αίτημα με οδόφραγμα το σώμα μου.

Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσω το πολιτικό μου σκεπτικό ώστε να μπει ένα πλαίσιο γύρω από την επιλογή που πραγματοποιώ.

Οι νόμοι, εκτός από εργαλεία ελέγχου και καταστολής, αποτελούν ταυτόχρονα και μια διατήρηση ισορροπιών ή αλλιώς αυτό που επιγραμματικά ονομάζουμε κοινωνικά συμβόλαια, αντανακλούν κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς και διαμορφώνουν τμηματικά ορισμένες θέσεις διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου.

Γι’ αυτό και η επιλογή που κάνω θέλω να είναι όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη: δεν υπερασπίζομαι τη νομιμότητά τους· αντίθετα, απευθύνω έναν πολιτικό εκβιασμό ώστε να κερδίσω ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού.

Σε αυτό το σημείο ανοίγει ένα ζήτημα που αφορά τις διεκδικήσεις μας σε καθεστώς αιχμαλωσίας. Είναι δεδομένο πως αντιφάσεις πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν σε τέτοιες συνθήκες. Εμείς, για παράδειγμα, συμμετείχαμε στη μαζική απεργία πείνας των κρατουμένων ενάντια στο νέο νομοσχέδιο ενώ είμαστε φανατικοί εχθροί όλων των νόμων· αντίστοιχα πολλοί σύντροφοι έχουν διαπραγματευτεί με οδόφραγμα το σώμα τους τους όρους του εγκλεισμού τους («παράνομες» προφυλακίσεις, άρνηση σωματικού ελέγχου, παραμονή σε μία φυλακή), και πολύ καλά έκαναν.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι, από τη συνθήκη που βρισκόμαστε, πολλές φορές είμαστε αναγκασμένοι να μπούμε σε ένα στρατηγικό πόλεμο θέσεων που είναι αναγκαίο κακό εδώ που βρισκόμαστε.

Με αυτή μου την επιλογή, τα πολιτικά χαρακτηριστικά της οποίας συγκεκριμενοποιούνται στον ίδιο τον τίτλο του κειμένου, δίνεται η δυνατότητα να ανοίξει ένα μέτωπο αγώνα σε μια χρονική συγκυρία ιδιαίτερα κρίσιμη για όλους μας.

«Ακριβώς, η ποίηση είναι η τέχνη του ατόφιου. Είναι αυτή που παραμένει ανυπότακτη, όταν η τάξη του διαφανούς έχει υποτάξει όλα τα άλλα είδη του λόγου. Όταν οι λέξεις έχουν προσεκτικά απολυμανθεί και στολιστεί σα μαρκησίες της αυλής, αφού θα καταλήξουν στο κρεβάτι του πρίγκιπα, όσο κι αν αυτό τις τρομάζει, και θα παραστήσουν τις σεμνές, θα υποκριθούν ότι έχουν αρετές που έχουν χάσει από καιρό στο βούρκο του συμβιβασμού και της εκπόρνευσης. Η ποίηση ή είναι ασυμβίβαστη ή δεν είναι τίποτα». (Ζαν-Μαρκ Ρουγιάν)

Συντρόφισσες και σύντροφοι, εδώ και καιρό μας εγκλωβίζουν. Από τα αστυνομικά μπλόκα και τα αντιτρομοκρατικά πογκρόμ, στα συμβούλια των οικονομολόγων που εξοντώνουν όσους δε χωράνε στις στατιστικές τους. Από τους έλληνες βιομηχάνους που αντιστέκονται στην επέλαση των πολυεθνικών κολοσσών στηρίζοντας τον όψιμο σοσιαλισμό του ΣΥΡΙΖΑ, στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης, με πολιτικούς που προβάρουν το κοστούμι του υπερ-πατριώτη πάντα δουλικού για το καλό του τόπου, από τους μπάτσους και το στρατό που εξοπλίζονται με όπλα τελευταίας τεχνολογίας για την καταστολή εξεγέρσεων, στις φυλακές υψίστης ασφαλείας.

Ας πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους: αν κάτι εκμεταλλεύεται το κράτος, αυτό δεν είναι άλλο από την αδράνεια που πλέον έχει μονιμοποιηθεί ως μια φυσιολογική συνθήκη.

Σε λίγο θα είναι πια αργά, και η εξουσία με το μαγικό ραβδί της θα δίνει έλεος μόνο σε όσους γονατίζουν υποτακτικά μπροστά στην παντοδυναμία της.

Το σύστημα οραματίζεται ένα μέλλον όπου οι επαναστάτες θα θάβονται ζωντανοί σε «καταστήματα κράτησης εντατικού σωφρονισμού», μέσα στα οποία θα επιχειρείται η σωματική, ψυχική και ηθική καταστροφή τους.

Ένα πρωτότυπο μουσείο ανθρώπινης φρίκης όπου τα ζωντανά εκθέματα θα έχουν κρεμασμένη πάνω τους την ταμπέλα «παραδείγματα προς αποφυγή», ανθρώπινα πειραματόζωα πάνω στα οποία θα δοκιμαστούν όλες οι σαδιστικές προθέσεις της εξουσίας.

Ο καθένας απαντάει στα διλήμματα και κάνει τις επιλογές του. Ή θεατές σε απομονωμένες πολυθρόνες μιας ευνουχισμένης ζωής ή δράστες των γεγονότων που διαμορφώνουν την εξέλιξη της ιστορίας.

*

Εκείνο το βράδυ με το βλέμμα καρφωμένο στον ορίζοντα είδαμε πολλά αστέρια να πέφτουν διαγράφοντας τις δικές τους χαοτικές διαδρομές. Κι εμείς μετρούσαμε και ξαναμετρούσαμε, κάναμε ευχές, υπολογίζαμε τις πιθανότητες. Το ξέραμε ότι η επιθυμία μας για μια ελεύθερη ζωή έπρεπε να περάσει πάνω από όλα όσα μας καταπιέζουν, μας δολοφονούν, μας καταστρέφουν, γι’ αυτό βουτήξαμε στο κενό, όπως ακριβώς τα αστέρια που βλέπαμε να πέφτουν.

Από τότε άπειρα αστέρια πέσαν, μπορεί να ήρθε η ώρα να πέσει και το δικό μας, ποιος ξέρει; Αν είχαμε έτοιμες τις απαντήσεις δε θα γινόμασταν αυτό που είμαστε αλλά ιδιοτελή καθάρματα που θα διδάσκαμε στους ανθρώπους τρόπους να γίνουν τρωκτικά που τρώγονται μεταξύ τους όπως κάνουν σήμερα.

Τουλάχιστον εμείς παραμένουμε ακόμα απόλυτοι και πεισματάρηδες όπως οι άνθρωποι της πάστας μας. Και όσοι από εμάς με έναν πόνο έκλεισαν τα μάτια τους και ταξίδεψαν μακριά, παραμένουν με το βλέμμα κολλημένο σε εκείνον το βραδινό ουρανό που κοιτάζαμε και εμείς. Και μας βλέπουν να πέφτουμε, αστέρια όμορφα και λαμπερά. Τώρα ήρθε η σειρά μας. Τώρα πέφτουμε χωρίς δισταγμό.

Από τη Δευτέρα 10/11 ξεκινάω απεργία πείνας χωρίς να κάνω βήμα πίσω, με την αναρχία πάντα στην καρδιά μου.

Υπεύθυνο για κάθε μέρα απεργίας πείνας, και ό,τι συμβεί από εδώ και μπρος, είναι το συμβούλιο της φυλακής που αποτελείται από τον εισαγγελέα Νικόλαο Ποιμενίδη, τη διευθύντρια Χαραλαμπία Κουτσομιχάλη, καθώς και την κοινωνική λειτουργό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

ΥΓ. Προς όλους τους «αγωνιστές» των σαλονιών, τους επαγγελματίες ανθρωπιστές, τις «ευαίσθητες» προσωπικότητες της διανόησης και του πνεύματος: προκαταβολικά στα τσακίδια.
                                                                        Νίκος Ρωμανός
Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού,

Δράσεις: Να τελειώνουμε με την Κρατική/Δικαστική μαφία !

στα πλαίσια κινήσεων για την αλληλεγγύη στους διωκόμενους συντρόφους, και με αφορμή τα πρόσφατα δικαστικά πραξικοπήματα εις βαρος των συντρόφων Πόλυ Γεωργιάδη και Στέλλας Αντωνίου, καθώς και την ολοένα και ευρύτερη όξυνση της καταστολής (φυλακές τύπου Γ/ειδικές συνθήκες κράτησης, προφυλάκιση του συντρόφου Γ.Σ στο Μεσολλόγγι), την Τετάρτη το πρωί πραγματοποιήθηκε μοίρασμα κειμένων στην Ευελπίδων από 20 άτομα.

Οι δράσεις συνεχίζονται …

Αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων !

Μπάτσοι, Δικαστές θα μας βρείτε απέναντι σας !

 

[sak]dikastiria-2-11-2014-1 [sak]dikastiria-2-11-2014-2

(κλικ για ζουμ)